เซียวจิ่นโบกไม้โบกมือ ทหารทั้งหมดออกไปพร้อมเพรียงกัน เมื่อมองคนที่อยู่บนพื้นอีกครั้งชุดนักโทษสีขาวบนร่างนั้นมีหยดเลือดแต้มอยู่ประปราย เห็นได้ว่าเมื่อคืนหลังจากถูกขังน่าจะได้รับความทุกข์ทรมานเล็กน้อย ผมเผ้ายุ่งเหยิง ฝ่ามือทั้งคู่ที่ค้ำอยู่บนพื้นหยาบใหญ่และกระดูกข้อนิ้วใหญ่ชัดเจน มือทั้งคู่ไม่เหมือนมือของสตรี หรือนาทีนี้ล้วนไม่มีผู้ใดพบว่านางเป็นสตรีคนหนึ่ง
แต่หลินชิงเวยเห็น นางพบเห็นตั้งแต่เมื่อคืน
โชคดีที่คนอื่นๆ ไม่พบว่านางเป็นสตรีคนหนึ่ง หาไม่แล้วความทุกข์ทรมานที่ได้รับจากการจองจำในคุกหลวงเมื่อคืนนี้ย่อมต้องมากกว่านี้
นาทีนี้นางเงยหน้าขึ้นยืดคอขึ้นช้าๆ มองขึ้นมาบนตำหนัก ที่นั่นมีคนนั่งอยู่สองคน เป็นคนที่นางเคียดแค้นที่สุด แววตาของนางปรากฏความเคียดแค้นชิงชังพร้อมกับขบฟันแน่น ดวงตาทั้งคู่ของนางแดงก่ำ หากมิใช่ด้วยถูกโซ่ตรวนมัดมือทั้งคู่และขาทั้งคู่ไว้ เกรงว่านางคงกระโจนเข้ามาฉีกทิ้งศัตรูคู่แค้นให้แหลกคามือตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว
