าทเชื่อใจเขาถึงเพียงนี้”
หลินชิงเวยเงยหน้าขึ้นมองหน้าเซียวอี้ นางคลี่ยิ้มและกล่าวว่า “เซ่อเจิ้งอ๋องประมาทเกินไปจริงๆ เกือบจะทำให้มือสังหารทำสำเร็จ เพียงแต่เช้านี้ท่านอ๋องเห็นว่าฝ่าบาทยังอยู่ดีจึงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยใช่หรือไม่?”
เซียวอี้เลิกคิ้ว
หลินชิงเวยกล่าวอีก “ท่านอ๋องรู้ความเป็นมาของมือสังหารผู้นั้นหรือไม่ นางเป็นผู้รอดชีวิตจากโทษประหารเก้าชั่วโคตรของสกุลกู้ เข้าวังมาเพื่อแก้แค้นให้กับคนในครอบครัว” หลินชิงเวยหรี่ตาลง “สีหน้าของท่านอ๋องไม่มีความตื่นตระหนกใดๆ และไม่มีปฏิกิริยาอื่นใดทั้งสิ้น ดูเหมือนไม่รู้สึกประหลาดใจต่อเรื่องนี้แม้แต่น้อย?”
