บ อีกทั้งองครักษ์คนนี้มีรูปร่างผอมบางอยู่เดิม หาไม่แล้วด้วยรูปร่างบอบบางเช่นหลินชิงเวย คงยากที่นางจะแขวนร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งขึ้นไปบนต้นไม้ได้
หลังจากแขวนร่างเขาขึ้นไปแล้ว หลินชิงเวยใช้เท้าเตะก้อนหินก้อนนั้นออก ร่างขององครักษ์จึงแขวนเติ่งอยู่กลางอากาศ
นางยืนมองอยู่ใต้ต้นไม้ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงจากไป ในมือของนางยังกำปิ่นปักผมที่นางใช้ปักลงบนหลังมือขององครักษ์คนนั้นจนทะลุ
ต่อมานางเดินมุ่งหน้าไปตามทางเล็กๆ นางเดินเลี้ยวไปเลี้ยวมาตามเส้นทางเล็กๆ นั้น ในที่สุดนางก็หาทางออกพบและมาถึงริมสระไท่เยี่ยจนได้
นางยืนอยู่ริมสระไท่เยี่ยครู่หนึ่ง สายลมยามราตรีพัดกระโปรงของนางให้สะบัดพลิ้วส่งผลให้นางรู้สึกหนาวเล็กน้อย นางหรี่ตามองออกไป เห็นผิวน้ำในสระอันกว้างใหญ่ดูคล้ายปากขนาดมหึมาของมนุษย์ที่กลืนกินผู้คน สงบนิ่งทว่าอ้างว้างวังเวง
นางเดินไปข้างหน้าอีกสองก้าวเข้าใกล้ริมสระ จากนั้นยกมือขึ้นขว้างปิ่นปักผมในมือลงในสระแล้วก้มลงดูรอยเลือดที่ติดอยู่บนมือ จึงนั่งยองๆ ลงไปใช้น้ำในสระล้างคราบเลือดจนสะอาดสะอ้าน จากนั้นยืดกายขึ้นแล้วเดินกลับไปยังตำหนักฉางเหยี่ยน
ยามนี้ซินหรูเห็นว่าเนิ่นนานเช่นนี้แล้วหลินชิงเวยไม่ยังกลับมา นางเดินไปเดินมาอย่างร้อนใจ นางไปสอบถามที่ตำหนักซวี่หยางมาแล้ว หลินชิงเวยออกจากตำหนักซวี่หยางในเวลาเที่ยงวัน แต่ไม่ได้กลับมายังตำหนักฉางเหยี่ยน เช่นนั้นยามนี้นางจะอยู่ที่ใดกัน?
ซินหรูและปี้หลิง
