ออกไปตามหาคนทั้งคืน หลินชิงเวยกลับมาถึงตำหนักฉางเหยี่ยนในเวลานี้เอง
แม้ปี้หลิงจะปรนนิบัติเจ้านายอย่างรู้งานดียิ่ง ทว่าความสามารถในการสังเกตสังกากลับมีไม่มากพอ ไม่สู้ซินหรูที่มีเต็มไปด้วยความระมัดระวังและมีจิตใจละเอียดถี่ถ้วนประดุจเถ้าธุลี ขณะนี้หลินชิงเวยกลับมาแล้ว ซินหรูเอ่ยกับปี้หลิงว่า “พี่ปี้หลิงไปช่วยตักน้ำมาให้พี่สาวอาบน้ำก่อนเถิด”
น้ำร้อนได้เตรียมไว้นานแล้ว
ปี้หลิงรับคำแล้วออกไป ซินหรูคล้องแขนเข้ากับแขนของหลินชิงเวยแล้วเดินเข้าห้องไป เพียงไม่นานปี้หลิงเดินนำหน้านางกำนัลที่หิ้วน้ำร้อนเข้ามา ซินหรูรอรับอยู่หน้าประตู นางกล่าวอีกว่า “ในเมื่อพี่สาวกลับมาแล้วย่อมไม่จำเป็นต้องกังวลอันใดอีก ที่นี่มีข้าดูแลอยู่พวกเจ้ากลับไปพักผ่อนเร็วหน่อยเถิด”
ปี้หลิงพยักหน้ารับคำ “ได้ หากต้องการสิ่งใดค่อยเรียกพวกเรา”
ซินหรูกล่าวอย่างมีมารยาท “อืม ขอบคุณพี่ปี้หลิงเจ้าค่ะ”
ซินหรูอยู่ในตำหนักฉางเหยี่ยนไม่นับว่าเป็นบ่าว นางเรียกหลินชิงเวยว่าพี่สาว คนในตำหนักล้วนต้องให้เกียรตินางสองส่วน เพียงแต่นางมิได้วางท่าว่าตนเป็นเจ้านาย อีกทั้งยังทำงานอย่างขยันขันแข็งด้วยความเต็มใจ มีนางดูแลหลินชิงเวย งานของปี้หลิงลดลงไม่น้อย อีกทั้งนางยังถ่อมตนและรู้ธรรมเนียมมารยาท คนในวังล้วนชมชอบนาง
ซินหรูปิดประตู หันกายกลับมาเทน้ำร้อนลงในถังอาบน้ำ “พี่สาวรีบมาอาบน้ำเถิดเจ้าค่ะ”
หลินชิงเวยเดินมาทางห้องอาบน้ำ นางเดินเข้ามาพร้อมกั
