ูกผู้น้องคนนั้นของข้ามีเล่ห์เหลี่ยมดียิ่งนัก ถึงกับวางยาเพื่อให้ข้าติดกับ คิดดูแล้วท่านอ๋องย่อมรู้เรื่องเหล่านี้อยู่ก่อนแล้วกระมัง?”
เซียวอี้ไม่เอ่ยวาจา
“หากข้าไม่ได้จำผิดแล้วละก็ข้าและท่านอ๋องควรจะมีความรักต่อกัน เพียงแต่ช่วยไม่ได้ที่บิดาของข้าต้องใจอาสะใภ้ของข้า มีความคิดจะแต่งอาสะใภ้ของข้ามาเป็นภรรยาเอก ยามนั้นน้องสาวของข้า หลินเสวี่ยหรง ก็จะเป็นบุตรสาวสายตรงของจวนมหาเสนาบดี นางได้รับความรักและเอ็นดูจากบิดากว่าข้าเล็กน้อย ดังนั้นท่านจึงคิดว่าดีกับนางย่อมมีประโยชน์มากกว่าดีกับข้า ทั้งๆ ที่รู้ว่าข้าถูกแต่งออกมาเพื่อเป็นการแต่งแทนนาง ท่านก็ไม่มีวันจะพูดอะไร ถูกต้องหรือไม่?”
ภายใต้หน้ากากปีศาจของเซียวเยี่ยน ปรากฏความรู้สึกย่ำแย่เมื่อหลินชิงเวยเปิดโปงความจริงที่แอบซ่อนเอาไว้ หลินชิงเวยรู้ว่าตนเองเดาถูกแล้ว เดาถูกทั้งหมด
ช่างเป็นการกระทำชั่วช้า
รอยยิ้มบนริมฝีปากของเซียวอี้กดลึกขึ้น “เหตุใดเมื่อก่อนไม่เห็นว่าเจ้าจะมองอะไรทะลุปรุโปร่งเช่นนี้” รอยยิ้มนั้นไม่รู้ว่าดีหรือร้ายเช่นกัน
หลินชิงเวยกล่าวอีกว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่าเหตุใดข้าต้องมีความผิดโทษฐานทำผิดกฎเกณฑ์ของตำหนักใน นั่นเป็นเพราะหลินเสวี่ยหรงวางยาข้า คิดดูแล้วพวกท่านทั้งสองต่างก็แอบคบหากันลับหลังข้ามานานแล้ว หลินเสวี่ยหรงยังโอ้อวดประกาศศักดากับข้า บอกว่าช้าเร็วท่านก็ต้องแต่งนางเป็นภรรยา เพียงแต่อย่างไรนางก็คิดไม่ถึงว่าบุรุษที่นางยื้