แก่ผู้คนอยู่ดี แต่ทั้งหมดนี้ของเขาอยู่ในท่าทางเหลือเชื่อ
หลินชิงเวยเป็นสตรีบอบบางนางหนึ่ง กลับจับเขาทุ่มลงบนพื้นได้
ที่สำคัญก็คือ นางถึงกับกล้าลงมือ
หลินชิงเวยเองคิดว่า นางแสดงฝีมือได้ดีผิดธรรมดาครั้งหนึ่ง หลินชิงเวยตบมือแปะๆ ก้มหน้าลงมองเขาและกล่าวว่า “อย่าเข้าใจผิดคิดว่าตนเองนั้นเก่งกาจ ข้าความจำไม่ค่อยดี และนึกไม่ออกว่าท่านเป็นใครกันแน่ แต่ท่านทำให้ข้าลืมท่านได้หมดจดเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าท่านไม่ใช่อะไรทั้งสิ้น เจ้าลักลอบกับใครแล้วเกี่ยวอะไรกับข้าด้วยเล่า ต่อให้ท่านไปลักลอบกับไทเฮาก็ไม่เกี่ยวกับข้า แต่ข้าสามารถกดไลค์ให้ท่านได้”
พูดแล้ว หลินชิงเวยก็เดินผ่านร่างของบุรุษไป