ิบตา “เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถถวายการรักษาให้กับฝ่าบาทก็เก่งกาจกว่าผู้อื่นแล้วกระมัง แปลงสมุนไพรแปลงนี้เป็นของเจ้ากระมัง เด็กๆ เผาแปลงสมุนไพรแปลงนี้ให้เปิ่นกงเดี๋ยวนี้”
จ้าวเฟยนำนางกำนัลมาด้วยจำนวนไม่น้อย ชัดเจนยิ่งนักว่านางจงใจมาหาเรื่อง อีกทั้งนางกำนัลของตำหนักฉางเหยี่ยนล้วนคำนึงถึงตำแหน่งที่แตกต่างอย่างชัดเจน จึงมิกล้าขัดขืนแม้แต่น้อย ทันทีที่สิ้นเสียง นางกำนัลข้างกายก็ถือคบไฟมา ทั้งเรือนสว่างไสวด้วยเปลวไฟจากคบเพลิง พวกเขาล้อมหลินชิงเวยและซินหรูเอาไว้
สุดท้ายแสงสุดท้ายจากดวงอาทิตย์ก็ลาจากไป เหลือเพียงความมืดแห่งรัตติกาลที่ครอบคลุมพื้นที่
จ้าวเฟยเห็นซินหรูขัดหูขัดตายิ่ง “ลากตัวนางคนชั้นต่ำนั่นออกมาก่อน”
ซินหรูกล่าว “ข้าอยู่ที่นี่ ไม่ไปไหนทั้งสิ้น มีความสามารถเจ้าก็เผาพวกเราให้ตายไปพร้อมกันเลยสิ”
โอ้โห? หลินชิงเวยอดไม่ได้ที่จะหันไปมองซินหรู แม่ชีน้อยนางนี้มีความกล้าหาญมากขึ้นแล้วนี่นา เพียงแต่ไม่ยินยอมที่จะถูกข่มเหงรังแก ท่าทางกล้าหาญเช่นนี้ของนางดูแล้วช่างน่าเอ็นดู
ครั้งก่อนจ้าวเฟยผู้นี้ตบตีซินหรูอย่างอเนจอนาถ ทว่าครั้งนี้นางถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องพ่ายแพ้กลับไป
ชัดเจนยิ่งนักว่าจ้าวเฟยคาดไม่ถึงว่าซินหรูจะกล้าตอบโต้นางด้วยคำพูดเช่นนี้ จึงกล่าวอย่างเกรี้ยวกราดว่า “เจ้าช่างกำเริบเสิบสานนัก ก็แค่สายเลือดชั่วๆ คนหนึ่ง มีคุณสมบัติอะไรมาพูดจากับเปิ่นกง เจ้าคิดว่าเปิ่นกงไม่กล้าเผาเจ้าให้ตายใ