งแห่งนี้ต้องติดต่อผู้คน ค่าใช้จ่ายมีมาก”
ถูกต้อง ต้องให้เขาเห็น ให้เจ้าหนุ่มคนนี้รู้สึกไม่สบายใจ ดูท่าทางแล้วเขาไม่ใช่คนที่แม้แต่มโนธรรมเพียงเล็กน้อยก็ไม่มีกระมัง
เซียวเยี่ยนกลับเอ่ยขึ้นว่า “ดีชั่วอย่างไรเจ้าก็เป็นถึงนางสนมของตำหนักใน เป็นประมุขในตำหนักของตน หากว่ากันตามตำแหน่งแล้ว ทุกเดือนมีเงินเดือนให้เจ้าใช้จ่ายภายในตำหนักแล้วยังพอมีเหลือ”
หลินชิงเวยสีหน้าย่ำแย่ทันที “เช่นนั้นข้ากำลังจะถูกลดขั้นให้เป็นเพียงเจาอี๋ เงินเดือนของข้าก็ต้องลดลงด้วยใช่หรือไม่?” ไม่รอให้เซียวเยี่ยนตอบ นางหันกายเดินจากไป “ข้าพลันรู้สึกว่าข้าถวายการรักษาพระอาการประชวรของฝ่าบาทอย่างทุ่มเทแรงกายแรงใจเช่นนี้กลับไม่มีอะไรดีขึ้น แล้วไปเถิด ข้ากลับไปงีบยามบ่ายดีกว่า มีเรื่องอะไรไม่ต้องมาเรียกข้าแล้ว รบกวนท่านไปเรียกหมอหลวง ขอบคุณ”
ในความเป็นจริงแล้ว ทางด้านเซียวจิ่นในเวลานี้ไม่จำเป็นต้องให้นางมาวิตกกังวลแล้ว ขอเพียงเซียวจิ่นดื่มโอสถตามเวลาและบำรุงร่างกายอย่างระมัดระวัง โดยพื้นฐานแล้วอีกสองวันอาการก็จะคงที่ และเรื่องการต้มยาจัดยานั้นให้หมอหลวงมาทำหน้าที่ก็ทำได้ไม่ขาดตกบกพร่อง
หลินชิงเวยเดินออกไปเร็วยิ่ง เพียงครู่เดียวก็ไม่เห็นแม้แต่เงา เดิมทีนางคิดจะเรียกเซียวเยี่ยนออกมาคิดบัญชี แต่เวลานี้ดูท่าแล้วนางกำลังเกรงกลัวว่าจะถูกเซียวเยี่ยนคิดบัญชีมากกว่า
เซียวเยี่ยนหรี่ตาลงมองร่างของหลินชิงเวยที่ค่อยๆ ลับเลือนหายไป จึง
