ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน “ล้วน…ล้วนเก็บเรียบร้อยดีแล้วเจ้าค่ะ”
นางตื่นเต้นยิ่งยวด ด้วยอายุยังน้อยจึงมิอาจซุกซ่อนความคิดในใจได้ อารมณ์และความรู้สึกทั้งหมดล้วนปรากฏชัดเจนในน้ำเสียงของนาง นางถือกำเนิดในตำหนักเย็น ใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักเย็นเป็นเวลาหลายปี ซินหรูไม่รู้แม้กระทั่งว่าโลกภายนอกเป็นอย่างไร นางติดตามหลินชิงเวย ไม่มีใครกล้ารังแกข่มเหงนาง นางมีชีวิตดียิ่ง หลินชิงเวยไม่มีวันทอดทิ้งนาง ทั้งยังพานางออกไปจากที่นี่พร้อมกันด้วย
เซียวเยี่ยนรู้สึกเดือดดาลราวกับมีเพลิงกองใหญ่สุมอยู่ในใจกับการกระทำตัดสินใจโดยพลการของนาง “เจ้าถือดีอย่างไรจึงแน่ใจว่าเปิ่นหวางจะปล่อยเจ้าออกไปจากที่นี่?”
หลินชิงเวยกล่าว “เริ่มตั้งแต่เซ่อเจิ้งอ๋องก้าวเข้ามาในเรือนของข้าก้าวแรก ผลลัพธ์มีเพียงอย่างเดียว”
เขาขัดหูขัดตากับท่าทีมั่นใจในตนเองอย่างเอกอุ ท่าทีที่ราวกับเห็นทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง
ทว่าเขาก็ถูกนางกวนโทสะเสียจนไม่อาจทำอะไรได้
นางรู้ตั้งแต่แรกว่าเขาจะย้อนกลับมา และรู้ด้วยว่าเขากลับมาด้วยเหตุใด ลำพังเพียงแค่จุดนี้ ในเรื่องนี้ถือว่าเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้
เซียวเยี่ยนปล่อยหลินชิงเวยเป็นอิสระในที่สุด เขาผละออกแล้วถอยหลังไปสองก้าว จากนั้นหันกายกลับมา “เจ้าทุ่มเทกำลังความสามารถมากมายไปกับการต้องการออกไปจากที่นี่ เปิ่นหวางส่งเสริมเจ้าได้ แต่ทันทีที่ออกจากประตูใหญ่นี้ไป ต่อไปเจ้าจะตายหรืออยู่ จะมีวาสนาหรือเคราะห์ภัยอ
