ความรู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างหนึ่งซัดวนมาจากท้อง กลิ่นอายรัศมีดุร้าย แทบจะไม่ให้โอกาสเขาทันได้ตั้งตัว ความรู้สึกไม่คุ้นเคยนั้นเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดรวดร้าวประหนึ่งคมมีด ต่อให้เขาใช้พลังลมปราณแท้จริงในร่างกายก็ไร้ประโยชน์ ในทางกลับกันคือยิ่งพยายามควบคุมยิ่งเจ็บปวดทรมาน
หลินชิงเวยกำลังนอนหนุนแขนทั้งคู่ของตนต่างหมอน นางเอนกายนอนวาดเท้าอยู่บนเตียงปรากฏให้เห็นปลายเท้าเปลือยเปล่า เสียงขู่ฟ่อๆ ของงูที่ดังขึ้นข้างนอกนั้นมิใช่นางไม่ได้ยิน เพียงแต่ได้ยินแล้ว ทว่านางกลับไม่เคลื่อนไหวอันใด ราวกับเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับนาง
ความจริงได้พิสูจน์แล้วเช่นกันว่าเมื่อสักครู่ขณะที่นางอยู่ในห้องของซินหรู เงาร่างดำมืดที่คล้ายมีคล้ายไม่มีบริเวณหน้าต่างนั้นมิใช่นางคิดไปเอง แต่มีคนลอบเข้ามาจริงๆ ทว่ากลับมิยอมเผยโฉมหน้า
นางคิดในใจ นี่คงเป็นสตรีผู้ไม่ประสงค์ดีนางใดอีก ทำลับๆ ล่อๆ ในเมื่อคิดจะมาทำเรื่องไม่ดี เช่นนั้นก็อย่าหาว่านางไม่เกรงใจ รอให้ถึงพรุ่งนี้เช้าภายในเรือนคงมีศพเพิ่มขึ้นอีกศพหนึ่ง นางจะได้นำไปส่งมอบให้กับหมัวมัวอาวุโสในตำหนักเย็นทำให้แหลกละเอียดเพื่อนำมาทำเป็นปุ๋ยให้กับแปลงสมุนไพร
ระยะเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วัน หลินชิงเวยก็เรียนรู้วิธีการที่จะเอาตัวรอดและดำรงชีวิตต่อไปในสถานที่แห่งนี้ อยู่ที่นี่ระหว่างคนกับคนไม่อาจปฏิบัติอย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน หากต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปจำเป็นต้องทำให้พวกนางเกรง
