สตรีนางนั้นกำหมัดอีกครั้งคิดจะทุบตีลงไปบนร่างกายของเด็กน้อย ทว่าขณะที่นางไม่ทันได้ป้องกัน รังสีอันเย็นเยียบกลับพุ่งเข้ามาหานางจากทางด้านข้าง
สตรีนางนั้นหันกลับมามองด้วยสายตาตื่นตะลึง นางเห็นหลินชิงเวยที่นางเพิ่งจะผลักลงไปในบ่อน้ำเมื่อสักครู่ยืนอยู่เบื้องหน้านาง พร้อมกับยกมือมายื้อยุดข้อมือของนางเอาไว้
ท่าทางของหลินชิงเวยดูแล้วเหมือนอ่อนแอ ทว่าภายใต้การต่อสู้สตรีนางนั้นเพิ่งจะค้นพบว่าเรี่ยวแรงของหลินชิงเวยไม่น้อยเลย สตรีนางนั้นพูดด้วยท่าทีดุร้ายว่า “เจ้าคงเบื่อที่จะมีชีวิตต่อไปแล้วใช่หรือไม่ ยังไม่รีบปล่อยมืออีก! แม้แต่เจ้าข้าก็จะตีด้วยเชื่อหรือไม่?”
หลินชิงเวยเพียงแค่มองนางโดยไม่ได้เอ่ยอะไร นางบิดข้อมือของสตรีนางนั้นเพียงเล็กน้อยทว่ากลับส่งผลให้ข้อมือสตรีนางนั้นผิดรูป สตรีนางนั้นส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทันที หลินชิงเวยกล่าว “รังแกเด็กน้อย ต่อไปจะถูกกรรมตามสนอง”
สตรีนางนั้นแค้นเคืองยิ่ง นางยังคิดจะต่อต้านขัดขืน หลินชิงเวยเคลื่อนไหวด้วยฝีเท้าอันแผ่วเบาพร้อมกับดึงแขนของสตรีนางนั้นมาพาดไว้บนไหล่ของตน แล้วเหวี่ยงร่างของนางผ่านไหล่ของตนลงไปบนพื้นเต็มแรง
สตรีนางนั้นล้มลงไปด้วยความเจ็บปวดจึงได้แต่กัดฟันขบกรามแน่นอยู่บนพื้น หลินชิงเวยเดินเข้าไปใกล้ๆ นางอีกก้าวหนึ่ง นางรีบพลิกตัวล้มลุกคลุกคลานขึ้นมาแล้วเผ่นแน่บราวกับเป็นควันสายหนึ่ง
ล้วนเป็นการรังแกผู้อ่อนแอและเกรงกลัวผู้ที่เข้มแข็งกว่าตน
