“เรานัดกันตรงเวทีการแสดง” จินเยว่เดินควงเเขนไปพร้อมกับฉางกวง ถ้าตอนนี้กลุ่มสหายของฉางกวงมาเห็นเข้าเกรงว่าจะคิดเป็นจริงเป็นจังเลยทีเดียว เดินมาได้ซักพักก็พลันเห็นเป็นเวทีขนาดใหญ่ ที่ด้านล่างมีคู่บำเพ็ญมากมายคล้ายกับนั่งรออะไรบางอย่าง
“ที่นี่พวกเขาเเสดงอันใดกันรึ” ฉางกวงหันไปมองยังจินเยว่
“เวทีนี้มีการเเสดงหลากหลายเป็นอย่างมาก เเต่โดยส่วนใหญ่จะเป็นการ้องเพลงกับเต้นรำ” จินเยว่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“คุณหนูจินวันนี้ช่างทำให้พวกเราเเปลกใจกันนัก” สายตากรุ้มกริ่มของสตรีรูปร่างอรชรอ้อนเเอ้นที่งามพอ ๆ กับจินเยว่จ้องมองมาอย่างครุ่นคิด หลังจากนั้นพลันเดินเข้ามาทักทายฉางกวงพร้อมกับคู่บำเพ็ญของตน
ได้ยินเช่นนั้น ฉางกวงก็เอ่ยทักทายพอเป็นพิธี ตรงข้ามกับอีกฝั่งหนึ่งนั้นเอง
จินเยว่เอ่ยคุยสัพยอกกันอย่างครึ้นเครง สหายของจินเยว่เริ่มมากันเยอะขึ้นเรื่อย ๆ
ฉางกวงได้เเต่ถอนหายใจภายในความคิดของตนอย่างเบื่อหน่าย อยากให้งานนี้รีบจบ ๆ ไปเสียที
“สนใจมาเเข่งคู่บำเพ็ญกันไหม”
“ได้ ข้าเองก็ไม่เคยหวั่นอยู่เเล้ว” คุณหนูจินเอ่ยด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น เด็ดเดี่ยว
