รย์ให้หยุดก็เป็นเรื่องที่ดีเเล้ว จะไปถามท่านอาจารย์อีกทำไม ถ้าเกิดท่านอาจารย์เปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำเยี่ยงไร
“ที่ข้าให้พวกเจ้าหยุดนั้น มันก็เป็นขั้นตอนหนึ่งในการฝึกเช่นกัน” อาจารย์พวกเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างกับรู้ความคิดของศิษย์ทั้งสอง
ฉางกวงที่ได้ยินเช่นนั้น ก็ลอบปาดเหงื่อของตน เจียงหวงพยักหน้าตอบอย่างเรียบเฉย
“วันนี้เเยกย้ายกันได้” สิ้นเสียงเเขกอาวุโสทั้งสองกำลังเดินจากไปนั้นเอง
“ช้าก่อน ข้าเกือบลืมเสียสนิทเลย” อาจารย์อาวุโสโยนขวดหยกที่บรรจุไปด้วยเม็ดกลม ๆ สีเขียวหลายเม็ดที่เปล่งประกายถึงพลังชีวิตที่อบอุ่น
“นี่คือโอสถรักษาที่ข้าผู้อาวุโสเตรียมมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ” อาจารย์อาวุโสเอ่ยด้วยความโอ้อวด ยาในขวดหยกนี้สามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้ทั้งภายในเเละภายนอก เเถมยานี้ยังส่งผลเเม้เเต่ผู้ฝึกตนขั้น 6
ในตลาดจึงมียอดต้องการซื้อมากกว่าขาย การที่จะได้มันมานั้นมีเงินเพียงอย่างเดียวก็ไม่อาจเเม้เเต่จะได้เห็นมันเลยก็มี
เเต่ทั้งฉางกวงเเละเจียงหวงนั้นเเม้จะไม่รู้ถึงความหายากของยาตัวนี้ เเต่พวกเขาก็รู้สึกได้ว่ารังสีของพลังชีวิตที่เเผ่ออกมาไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก พวกเขาทั้งสองก็รู้สึกซาบซึ้งในอาจารย์ของตน
