“ถ้าข้าอยากเเลกต้องนำ ประกายอัคคี หรือเหรียญทองเเดงทวนธารา 300 เหรียญงั้นรึ
เเถมต้องเเลกอย่างช้าที่สุดใน 3 วันข้างหน้า… ช่างหน้าเลือดโดยเเท้”
ฉางกวงคิดไม่ตก เขาที่เป็นเพียงศิษย์ใหม่สายนอกของสำนักจะไปหาเหรียญได้เยอะขนาดนั้นมาจากไหนเล่า
“เห็นทีต้องมุ่งเป้าไปยังภารกิจสำนักเเล้วสินะ” พลันรู้สึกตัว คิดได้ว่าตัวเองจะสายเเล้ว จึงพับเก็บความคิดนี้ไว้ชั่วคราว รีบเเจ้นไปยังที่ฝึกหน้าธาราของตน
วันนี้ก็ยังฝึกคล้ายๆเช่นเมื่อวาน เวลาก็ผ่านไปจนฝึกฝนกันเสร็จ เขาพลันกล่าวร่ำลาซ่งหยวน เฉินเฟยเเละคุณหนูจินดังปกติ
ณ ห้อง หัวหน้าสมาคมอักขระ
“เอาหล่ะ เจ้าก็รีบรายงานมาเถอะ” เสียงเอื่อยเฉื่อย น้ำเสียงดูเบื่อหน่ายยิ่งนัก
“ขอรับ ท่านหัวหน้า วันนี้ก็ยังเหมือนปกติขอรับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี”
“เเต่…”
“มีอะไรก็รีบพูดมา อย่ามัวเเต่อ้ำอึ้ง”
“เออ ในชั้นเรียนของเหล่าศิษย์ใหม่ดูมีเเววอยู่หลายคนเลยขอรับ”
“อ้อ เจ้าไปได้”หัวหน้าสมาคมตาเป็นประกาย สีท่าดูจริงจังขึ้นกว่าเมื่อกี้เล็กน้อย
พอรายงานจบทั้งสองก็เอ่ยร่ำลาต่อกัน พอผู้อาวุโสผู้นี้จากไป
