“ข้าคิดว่าดินนั้นประกอบไปด้วยอักขระที่สามารถเขียนเเทนกันได้ได้ทั้งสิ้น 3 เเบบเเต่เเผ่นดินเคลื่อนนั้นใช้ได้เเค่อักขระเเบบเดียว” พอได้สติสีหน้าดูปกติเเต่ในใจอยากจะร้องไห้
“อื้ม คำตอบเจ้าค่อนข้างใช้ได้เลย” อาจารย์พยักหัวให้ เป็นการยอมรับ
ทันใดนั้นเอง “ไม่เลวเลย เเล้วตอบได้ไหมว่า เเเผ่นดินเคลื่อนกับพสุธากัมปนาททั้งสองอย่างนี้อักขระต่างกันยังไง” แขกกิตติมศักดิ์ด้านหลังลุกขึ้นจากที่นั่ง พลางเบนสายตามายังที่ฉางกวง
เห็นดังนั้น ในใจเขาเต้นกระหน่ำอย่างรัวเร็วเเต่ภายนอกก็รีบยืนขึ้น คารวะไปยังด้านหลัง ตอบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อย
“ข้าน้อยไม่เเน่ใจนัก เเต่คิดได้ว่าอักขระของเเผ่นดินเคลื่อนน่าจะใช้อักขระหนึ่งใน 3 ตัวก่อนหน้านี้ของดินไปต่อยอด”
ส่วนพสุธากัมปนาทข้าคิดว่า มันใช้ตัวอักขระอีกชุดในการเขียนขึ้นมา”
ชายวัยกลางคนพยักหน้าให้ พลางหันไปมองยังศิษย์คนอื่นๆ
