อาไว้แล้วว่าครอบครัวทางฝั่งมารดาต้องมิใช่คนธรรมดา แต่ใครจะคิดเล่าว่าพวกเขาจะเป็นถึงเชื้อพระวงศ์แห่งเมืองหลินเทียน
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่ได้ผ่านเรื่องราวมาอย่างมากมาย หัวใจของนางจึงเต็มไปด้วยมโนภาพของท่านแม่
แต่ทว่าก็มีความลับมากมายเข้ามาเกี่ยวข้อง ท่านแม่จะต้องเป็นคนฉลาดเฉลียวมากเพียงใดกัน นางจึงสามารถสร้างความโกลาหลให้กับกลุ่มจู๋หลงได้เช่นนี้ ?
รอยยิ้มของแม่นมเถียนเจือความคิดถึงอยู่ไม่น้อย
มองใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ของหลินเมิ้งหยา ความทรงจำเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนพลันหวนกลับมา
“ครั้นข้าเข้าไปอยู่ในจวน ฮูหยินเองก็เพิ่งถูกใต้เท้ารับเข้ามาอยู่ในจวนเช่นเดียวกัน แต่ไหนแต่ไรมาข้าไม่เคยเห็นใครงดงามฉลาดเฉลียวเท่าฮูหยินมาก่อน ใต้เท้าปฏิบัติต่อนางด้วยความความรัก ทุกเย็นใต้เท้าจะต้องกลับมาร่วมกินข้าวกับฮูหยิน ครั้นคุณชายใหญ่ถือกำเนิด ฮูหยินและใต้เท้าล้วนดีใจเป็นอย่างยิ่ง เกรงว่าในตอนนั้นคงไม่มีสตรีใดสง่างามเทียบฮูหยินได้อีกแล้ว”
หลินเมิ้งหยาล้วนได้ยินคำพูดเหล่านี้จากปากผู้อื่นเสมอ ท่านแม่มีศักดิ์เป็นจ่างกงจู่แห่งเมืองหลินเทียน นางมีใบหน้างดงามเพริศพริ้งยากที่ใครจะเทียบเทียมได้
แม้เวลาจะผ่านมาอย่างเนิ่นนาน แต่คนเมื
