เราก็มิควรลืมบุญคุณ”
ป๋ายซ่าวเป็นคนรู้จักแยกแยะ เมื่อได้ยินว่าซู่เหมยตายแล้ว นางจึงมองหงอวี้เป็นศัตรูน้อยลง
มองท่าทางใจอ่อนของนาง หลินเมิ้งหยาลอบหัวเราะในใจ
แม้สาวใช้ของนางทั้งสามจะมีความสามารถ แต่อันที่จริงพวกนางเป็นคนใจอ่อน
ตัวนางเองก็อยากเก็บหงอวี้เอาไว้ เหตุเพราะแม้พวกป๋ายซ่าวจะมีความสามารถ แต่เรื่องมนุษย์สัมพันธ์คงไม่อาจเทียบหงอวี้ได้
แม้หงอวี้จะอยู่ในโคลนตม แต่กลับยังรักษาหัวใจบริสุทธิ์เอาไว้ได้
หากได้คนเช่นนี้มาสั่งสอนพวกสาวใช้ทั้งสาม นางเองก็วางใจ
ยิ่งไปกว่านั้นพวกนางทั้งสี่จะมีประโยชน์กับนางเป็นอย่างยิ่ง
หากให้พวกนางเป็นเพียงสาวใช้ เช่นนั้นคงเป็นการดูถูกความสามารถของพวกนางจนเกินไป
หลังจากกินเสร็จแล้ว ป๋ายซ่าวนำเตาจุดกำยานเล็กๆ ออกมา
เผากำยานที่ถูกทำขึ้นมาเป็นพิเศษ ไม่นานกลิ่นหอมหวานก็ฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งคันรถ ยิ่งไปกว่านั้นยังกระจายความอบอุ่นออกมาอีกด้วย
หลินเมิ้งหยาขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มขณะมองผนังรถม้าสีม่วงเข้มที่กำลังโคลงเคลงไม่หยุดนิ่ง ความเหนื่อยล้าพลันถาโถมเข้ามา
เมื่อมาถึงตำบลซื่อฟาง พวกเขาเปลี่ยนรถม้าอีกหนหนึ่งแล้ว
แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้สร้างความอึกทึกครึกโครม พวกเขาแสร้งเป็น
