กินให้มาก
“นายหญิง ข้าเห็นท่านพาหงอวี้กลับมาด้วย นี่ท่านคิดจะพานางไปอยู่ที่จวนอ๋องหรือเจ้าคะ ?”
เมื่อเห็นหลินเมิ้งหยายอมกินแล้ว นางจึงยิ้มขึ้นมา
แต่ทว่านางยังไม่อาจคลายความกังวลเรื่องหงอวี้ได้
เหตุเพราะตอนที่อยู่ในจวนเซิ่นจวิ้นอ๋อง พวกนางสองพี่น้องวางกลอุบายล่อหลอกเพื่อชิงตำแหน่งชายารอง
ศัตรูของนายหญิงย่อมเป็นศัตรูของป๋ายซ่าว ดังนั้นป๋ายซ่าวจึงระมัดระวังเป็นพิเศษมียอมให้ใครทำให้นายหญิงเสียใจ
“ใช่ ข้าคิดเช่นนั้น แต่นางจะสามารถอยู่ที่นั่นได้หรือไม่ เช่นนั้นต้องดูการตัดสินใจของเจ้าและป๋ายจีแล้ว ซู่เหมยตายไปแล้ว นางเองก็ช่วยข้าเอาไว้มาก หากพวกเจ้าไม่ชอบ เช่นนั้นมอบเงินให้นางสักจำนวนหนึ่งก็เพียงพอแล้ว”
หลินเมิ้งหยากินขนมอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่ลืมดื่มชานมตาม
หงอวี้นับว่าเคยเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับนาง แต่พวกป๋ายซ่าวคือคนที่พร้อมปกป้องนางโดยไม่กลัวตาย
ดังนั้นหากพวกนางไม่อาจทำใจยอมรับหงอวี้ได้ เช่นนั้นนางก็ไม่อยากบีบบังคับ
“ตายแล้ว ? เช่นนั้นหงอวี้ก็น่าสงสารมากเลยเจ้าค่ะ เรื่องนี้ข้าคงตัดสินใจเพียงลำพังไม่ได้ รอกลับไปถึงจวนแล้ว ข้าขอปรึกษากับพี่ป๋ายจีก่อน ในเมื่อนางช่วยนายหญิงเอาไว้ พวก
