อวี้เป็นคนฉลาดมาแต่กำเนิด เขาย่อมเข้าใจความหมายของหลินเมิ้งหยาอย่างทันท่วงที
หากเดาจากคำพูดของหลินเมิ้งหยาแล้วล่ะก็ บางทีโรคระบาดในคราวนี้อาจมิใช่ภัยธรรมชาติ แต่เป็นฝีมือของมนุษย์ !
“ยิ่งไปกว่านั้นโรคระบาดยังเกิดขึ้นในสถานที่ซึ่งมีประชากรหนาแน่น พระองค์เองก็เคยบอกว่าพื้นที่แรกที่พบโรคระบาดคือตำบลเล็กๆ แห่งหนึ่ง หม่อมฉันคิดว่าหากพระองค์ส่งคนไปสืบเรื่องนี้ จะต้องได้รับรายงานว่ามีคนแปลกหน้าเข้าไปในพื้นที่ก่อนเกิดโรคระบาดอย่างแน่นอน หรือมิเช่นนั้นสถานที่ทดลองโรคระบาดก็อาจจะอยู่ที่นั่น แต่นี่ก็เป็นเพียงการคาดเดาของพวกเราเท่านั้น พวกเรายังไม่มีหลักฐานแต่อย่างใด”
ความปีติยินดีเปลี่ยนเป็นสิ้นหวัง
ตอนนี้โรคระบาดกำลังระบาดอย่างหนัก อย่าว่าแต่ตำบลแห่งนั้นเลย เกรงว่าแม้แต่หยุนโจวเองก็คงถูกปิดตายไปแล้ว
หลินเมิ้งหยารู้สึกกระวนกระวายใจอยู่หลายส่วน ราษฎรล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ หากต้องกลายเป็นเครื่องมือในการชิงอำนาจ เช่นนั้นจะต้องเกิดการสูญเสียมหาศาล
“จะต้องมีอย่างแน่นอน หากเป็นเช่นนั้น พวกเรากลับไปยังเมืองหลวงก่อนเถิด หากเป็นเช่นนั้นจริง ข้าเกรงว่าเสด็จพ่อจะต้องเจอเข้ากับปัญหาที่ยากจะรับมือแล้ว”
แม้หลินเมิ้งหยาจ
