สด็จพ่อของพระองค์หรือราชสำนัก ?”
ออกเดินทางจากบ้านมานานมากแล้ว ตั้งแต่หยดน้ำกลายเป็นน้ำแข็ง จนบัดนี้เข้าสู่ช่วงเวลาดอกไม้บานอีกครา คาดว่าคงเกิดเรื่องในราชสำนักไม่น้อย
ฮองเฮาและไท่จื่อล้วนมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มจู๋หลง เรื่องนี้ทำให้เสด็จพ่อของหลงเทียนอวี้ปวดใจไม่น้อย
ตอนนี้บุตรชายที่เปรียบดั่งแขนขาของตนเองกลับต้องออกติดตามนางมา คาดว่าสถานการณ์ในเวลานี้คงร้อนระอุอยู่เป็นแน่
“ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเสด็จพ่อหรอก แต่เพราะฤดูกาลเปลี่ยน ดังนั้นเมืองหลวงในเขตทั้งห้าของต้าจิ้นจึงเกิดโรคระบาดขึ้น ในเวลานี้เสด็จพ่อกำลังจัดระเบียบในราชสำนักใหม่ทั้งหมด จึงเสียกำลังลงไปมาก ดังนั้นเมื่อโรคระบาดแพร่กระจายออกไป ราษฎรจึงล้มหายตายจากมิน้อย เหล่าราษฎรในเขตทั้งห้าล้วนเดือดร้อนจนไม่อาจทนใช้ชีวิตอยู่ต่อได้แล้ว”
หัวคิ้วขมวดมุ่นเข้าหากัน ใบหน้าหล่อเหลาน่าหวั่นคร้ามราวกับไม่เคยประนีประนอมโอนอ่อนต่อผู้ใดมาก่อนเผยความโศกเศร้าจางๆ
หัวใจหลินเมิ้งหยาสั่นสะท้าน นางรู้อยู่แล้วว่าหลงเทียนอวี้มิได้สนใจบัลลังก์มังกรเย็นเฉียบดุจน้ำแข็ง
หากไม่มีนางอยู่ เกรงว่าเขาคงมุ่งหน้าไปจัดการโรคระบาดแล้ว
เช่นนั้นนางควรทำอะไรบางอย่าง
ยื่นมือเล็กออ
