นรู้วิธีเปิดปิดแล้วล่ะก็ เกรงว่านางคงหมดหนทางแล้ว
“จะเริ่มหรือยัง ?”
แม้จะไม่ยินยอม แต่จูเหยียนก็พยายามระงับอารมณ์ของตนเอง
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเพียงเด็ก เมื่อระบายอารมณ์จนพอใจแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกหลินเมิ้งหยาทำให้ตกใจไปแล้ว ดังนั้นเขาย่อมรู้ว่าอะไรควรหรือไม่ควรทำ
“รอประเดี๋ยว บางทีอีกสักครู่พวกเราอาจรู้ตัวคนสอดแนมทรยศผู้นั้น หากรู้ว่าเขาอยู่ที่ใด เช่นนั้นเราจะกำจัดเขาได้ง่ายขึ้น เจ้าเองก็คงไม่อยากให้เกิดเรื่องกับนายท่านของเจ้าใช่หรือไม่ ?”
พวกหงอวี้จะต้องมิได้ซ่อนตัวอยู่ในบริเวณนี้อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นนางยังเผยตัวเองเพื่อดึงดูดพวกเขามาแล้ว
นางต่างหากที่เป็นผู้ชนะที่แท้จริง
ส่วนพวกศัตรูที่เหลือส่วนหนึ่ง คาดว่าคงไม่เหนือบ่ากว่าแรงของอาซิ่วอย่างแน่นอน
ขณะเดียวกันนางอยู่ที่นี่แล้ว นางกำลังกุมลมหายใจของพวกเขาอยู่ แน่นอนว่านางย่อมต้องลงมืดจัดการกับพวกเขา แต่ก่อนหน้านั้นนางอยากรู้เหลือเกินว่าใครเป็นคนส่งพวกเขาเหล่านี้มา ?
หัวคิ้วขมวดมุ่น หลินเมิ้งหยาวิเคราะห์ความเป็นไปได้
ครั้นนางมาถึงเมืองหลินเทียน ศัตรูของนางมีไม่น้อยเลย
คาดว่าพวกผู้อาวุโสทั้งสี่แห่งหอป๋ายเฉาจะต้องเกลียดนางเข้าไส้
