่อีกแล้ว
ตอนนั้นนางชำระล้างตัวตนของตนเองจนหมดสิ้นแล้วเพื่อหวังจะตั้งตัวใหม่
แต่ใครจะคิดเล่าว่าไปๆ มาๆ ตนเองจะได้กลับมาอยู่ในที่แห่งนี้อีกครั้ง
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ แต่ที่นี่คือที่ใดกันแน่? แล้วน้องสาวของเจ้ากำลังวางแผนจะทำอะไร?”
หลินเมิ้งหยามีข้อสงสัยมากมาย โชคดีที่หงอวี้ยังคงอยู่ฝ่ายของนาง
มิเช่นนั้นนางคงจัดการที่นี่ไม่ได้ง่ายๆ
“อันที่จริงคฤหาสน์หลังนี้…”
ขณะที่หงอวี้กำลังจะเล่า เสียงนุ่มนวลพลันดังขึ้นจากทางด้านนอก
“ท่านพี่ ได้ยินมาว่ามีคนใหม่มาเพิ่ม น้องประหลาดใจยิ่งนักจึงมาดูให้แน่ชัดเจ้าค่ะ”
น้ำเสียงหยิ่งยโสไร้ความจริงใจทำให้หลินเมิ้งหยารู้ได้ทันทีว่าคือผู้ใด
“แย่แล้ว เหตุใดนางจึงมาที่นี่”
สายตาหงอวี้กระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด หากหลินเมิ้งหยามองไม่ผิด แววตาของหงอวี้ยังฉายความรู้สึก…หวาดกลัว
ซู่เหมยเป็นน้องสาวของนาง นางไม่ควรมีท่าทีเช่นนี้
หงอวี้มีท่าทางตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด มือคว้าแป้งสีชาดบนโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นวาดถูบนใบหน้าของพวกหลินเมิ้งหยา
สุดท้ายจึงแสดงท่าทางให้พวกนางเงียบ ส่วนตนเองสงบสติอารมณ์อยู่ครู่หนึ่งจึงเดินออกจากห้องไป
“เจ้ามาได้อย่างไรกัน?”
เมื่อประตูเปิดออก สตรีร่างบางในชุด
