“แต่เจ้าเคยตรองดูหรือไม่ว่าเหตุที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ก็เพราะพวกเขาไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลัง”
หลงเทียนอวี้สุขุมกว่านางมาก เขาจึงเป็นฝ่ายปลอบโยนหลินเมิ้งหยา
นางจะไม่รู้ได้อย่างไร จากอุปนิสัยของอีกฝ่าย หากตาเฒ่าเหล่านั้นล่วงรู้ตื้นลึกหนาบาง เกรงว่าคงถูกกำจัดทิ้งไปแต่แรกแล้ว
“จริงสิ ยังมีอาซิ่วอยู่ เจ้ารีบส่งคนไปตรวจสอบคนที่เกี่ยวข้องกับอาซิ่วเร็วเข้า พวกเขาปล่อยฐานที่มั่นอย่างหอป๋ายเฉาไปอาจเพราะมีวัตถุประสงค์อื่นก็ได้”
หลินเมิ้งหยาเพิ่งนึกขึ้นมาได้ หลิวซวนและเฉินเปี่ยวเกอเคลื่อนไหวกันอย่างลับๆ
หากมิใช่เพราะอีกฝ่ายได้รับข่าวล่วงหน้า เช่นนั้นพวกเขาจะหนีไปตั้งแต่เมื่อสองวันที่แล้วได้อย่างไร?
นอกเสียจาก.….
รูม่านตาหดเล็กลง หลินเมิ้งหยาเพิ่งคิดออกว่าหากยาเซินเซียนซ่านถูกสร้างออกมาสำเร็จแล้ว เช่นนั้นหากนางจะยับยั้งก็คงยาก
ทุกอย่างกระจ่างแล้ว
แต่เดิมกลุ่มลึกลับนี้มาหาคนที่หอป๋ายเฉา บางทีพวกเขาอาจใช้เงินหรืออำนาจเพื่อให้พวกเขาเหล่านั้นเป็นโล่กำบัง
ดังนั้นหอป๋ายเฉาจึงกลายเป็นคลังเก็บยาของคนพวกนั้น
ส่วนคนเหล่านั้นก็เป็นกองกำลังที่คอยคุ้มกันหอป๋ายเฉาเอาไว้
นางเดาว่าพวกหนานรุ่ยคงอยากใช้อำนาจของ
