วันหนึ่งหลงเทียนอวี้รังเกียจนางขึ้นมา เช่นนั้นนางจะทำเช่นไร
ความคลั่งไคล้คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดบนโลกใบนี้
ดังนั้นเพื่อปกป้องตัวเอง เพื่อปกป้องหลงเทียนอวี้ นางจำเป็นต้องหลบเลี่ยงเขา
เหตุเพราะความรักหาใช่สนามรบที่สามารถลิขิตให้เป็นไปตามความต้องการของตนเองได้
ความขมขื่นปรากฏขึ้นในใจ บางครั้งนางไม่อยากเป็นคนมีสติเช่นนี้เลย
“เอ๋ เจ้ายังกินได้ไม่มากเลย เมิ้งหยา…วิ่งเร็วเกินไปแล้ว หลงเทียนอวี้ พวกเจ้าทะเลาะกันหรือ?”
จั่วชิวอวี้ร้องเรียกหลินเมิ้งหยา ทว่านางวิ่งหนีไปแล้ว
ท่าทางราวกับทางด้านหลังมีผีอย่างไรอย่างนั้น
หันหน้าไปมองหลงเทียนอวี้ด้วยความสงสัย
“ข้า…ไม่ใช่”
หลงเทียนอวี้ที่รู้สึกสงสัยไม่น้อยกว่าจั่วชิวอวี้เอ่ยตอบพร้อมทั้งส่ายหน้า
เมื่อวานตอนบ่ายพวกเขาทั้งสองยังรักใคร่กลมเกลียวกันอยู่เลย เหตุใดเวลาเพียงคืนเดียวนางจึงเปลี่ยนไปเช่นนี้?
แต่ไหนแต่ไรมาเขาไม่เคยเข้าใจผู้หญิง ยิ่งผู้หญิงที่ฉลาดเฉลียวดั่งเช่นหลินเมิ้งหยา เขายิ่งอ่านความคิดของนางไม่ออก
อยู่ๆ หัวใจก็รู้สึกว้าวุ่น
หลงเทียนอวี้ที่ไม่เคยใส่ใจความรู้สึกของผู้อื่นมาก่อน ตอนนี้เขาอยากจะแปลงกายเป็นพยาธิในท้องของหลินเมิ้งหยาเพื่อที่จะได้รับรู้ความคิดทั้
