าบอด แต่เพราะเมื่อคืนเกิดเรื่องใหญ่ ได้ยินมาว่าเมื่อคืนมีโจรแอบเข้าไปในห้องเ เก็บยา พวกลูกศิษย์เฝ้าประตูจับเอาไว้ไม่ได้และได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้พวกเขากำลังไปตรวจสอบอยู่พ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อได้ยินดังนี้ หลินเมิ้งหยาจึงผงกศีรษะลง
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เฮ้อ มนุษย์มักเปลี่ยนไปทุกวัน จิตใจคนเรายากแท้หยั่งถึง โชคดีที่เมื่อคืนพวกข้าทั้งสามมิได้ออกไปจากที่นี่แม้เพียงครึ่งก้าว พวกลูกศิษย์ด้านนอกนั่นสามารถ เป็นพยานให้ได้ ดังนั้นคงไม่ถูกสงสัย”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้ฉางเทียนหัวโล่งใจ
หลงเทียนอวี้เป็นคนมีสัญชาตญาณว่องไว ดังนั้นเขาจึงรู้ว่าฉางเทียนหัวส่งคนมาดูพวกเขาตั้งแต่เช้าแล้ว
สิ่งที่พวกเขาได้เห็นคือทุกคนกำลังหลับใหล ไร้ซึ่งการป้องกันใดๆ แม้แต่อวี้อันเองก็นอนหลับสนิท
คนของเขาจึงช่วยคุ้มกันให้อยู่ทางด้านนอกและสามารถเป็นพยานให้แก่พวกเขาได้
ส่วนพวกลูกศิษย์ที่มีหน้าที่เฝ้าประตูแน่นอนว่าย่อมมีความผิด
อันที่จริงพวกเขาต้องได้รับโทษ แต่พวกเขาเลือกที่จะกัดฟันบอกว่าเมื่อคืนพวกตนเองมิได้หนีหายไปไหนแทน
เมื่อเป็นเช่นนี้ ต่อให้พวกผู้อาวุโสจะเกิดความสงสัย แต่พวกเขาก็มิอาจถามหาเอาความผิดจากหลินเมิ้งหยาได้
ส่วนเหตุที่ผู้อาวุ
