ก่อนดวงตาจะเปล่งประกายแวววาว
“จริงสิ เจ้าจะจัดการเรื่องสกุลจูอย่างไร?”
หลินเมิ้งหยามีตรามังกรทมิฬอยู่ในมือ ไม่ว่าเจ้าเมืองหรือคนที่อยู่เบื้องหลังของเขาก็ไม่อาจทำอะไรนางได้
แต่มิได้หมายความว่าคนเหล่านั้นจะยอมอยู่เฉยๆ
กลับกัน พวกเขาคงเร่งหาวิธีใส่ร้ายป้ายสีหลินเมิ้งหยาและจั่วชิวอวี้
แต่พวกหลิงเย่ทำงานโดยไร้ข้อบกพร่อง แม้อีกฝ่ายคิดจะใส่ร้าย แต่หลักฐานทั้งหมดล้วนถูกพวกหลิงเย่ทำลายหมดสิ้นแล้ว
ฉะนั้นคนเหล่านั้นจึงทำได้เพียงยอมรับเสียงส่วนมากเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม เหตุเพราะมีคนมีแก่ใจปล่อยข่าวบางอย่างออกไป ดังนั้นพวกเขาจึงประสบปัญหาไม่มากก็น้อย
“จะทำอย่างไรได้เล่า? สกุลจูเองก็เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลินเทียน แน่นอนว่าต้องทำการตรวจสอบจนถึงที่สุด แต่เท่าที่ข้าดู เกรงว่าคงสืบสวนกันอย่างฉาบฉวยเท่านั้น”
จั่วชิวอวี้และหลินเมิ้งหยารู้ใจกันราวกับมีกระจกสะท้อนความคิด
เหตุที่สกุลจูมีอำนาจก็เพราะมีความเกี่ยวข้องกับพวกผู้อาวุโสในหอป๋ายเฉา
ฉะนั้นหากต้องการสืบหาความจริงเรื่องนี้ คาดว่าต้องดึงหัวไชเท้าเปื้อนดินขึ้นมา เมื่อถึงเวลานั้นอย่าว่าแต่สกุลจูเลย แม้แต่คนของหอป๋ายเฉาก็ไม่ต้องการให้เรื่องบางเรื่องถูก
