ล็บ
ทันทีที่ท่านเจ้าเมืองเห็นตราอันนั้น ทุกคนรีบคุกเข่าลงกับพื้น สีหน้าแสดงความหวาดหวั่น
“นี่….ตรามังกรทมิฬ! ฮวงซง…ฮวงซงมอบมันให้เจ้าแล้วหรือ!”
แม้แต่จั่วชิวอวี้เองก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ตรามังกรทมิฬเปรียบดั่งอำนาจสูงสุดแห่งเมืองหลินเทียน
มันมีอำนาจแตกต่างจากดาบอาญาสิทธิ์หรือชุดเหลือง
หากท่านเจ้าเมืองมิได้เป็นกบฏ เช่นนั้นตรามังกรทมิฬก็สามารถปลดอำนาจของเขาได้อย่างง่ายดาย
แม้คนแห่งหอป๋ายเฉาจะมีตำแหน่งสูงศักดิ์ แต่ในแผ่นดินเมืองหลินเทียนแห่งนี้ไม่มีผู้ใดกล้าเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้าของตรามังกรทมิฬอันนี้
“ฮ่องเต้ทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นหมื่นปี”
ท่านเจ้าเมืองรู้สึกราวกับหัวใจถูกคลื่นโหมกระหน่ำ
เหตุที่เขาสามารถดำรงตำแหน่งอยู่ที่นี่ได้นั่นก็เพราะไม่ว่าฮ่องเต้พระองค์ใหม่หรือคนของทางฝั่งเมืองหลวงเก่าก็ล้วนมีความสัมพันธ์อันดีกับเขาทั้งสิ้น
หากคราวนี้เขาสูญเสียการสนับสนุนจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไปแล้วล่ะก็ เช่นนั้นเขาก็จะกลายเป็นหมากที่ถูกทิ้ง
อย่าว่าแต่ตำแหน่งเจ้าเมืองในเมืองหลวงเก่าแห่งนี้เลย แม้แต่การถูกลดขั้นเป็นสามัญชนก็ใช่ว่าจะเป็นจุดจบที่ดี
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าฮ่องเต้จะมอบตรามังกรทมิฬที่มีเพียงชิ้นเดียวให้แก่อ
