ก้าอี้นั่ง
ขณะเดียวกันหลิงเย่ที่ยืนนิ่งอยู่ตลอดเวลาพลันเข้ามายืนด้านหลังของนาง แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจยิ่งกว่าเดิมคือใบหน้าที่เหมือนกันกับหลงเทียนอวี้อย่างกับแกะ
หรือองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์คนนี้เองก็เป็นองค์ชายแห่งต้าจิ้น แต่เพราะทำผิดในวัยเยาว์จึงถูกลงโทษ?
“พวกเขาเพียงหน้าตาเหมือนกันเท่านั้น อีกอย่างพวกเจ้าจงกลืนเรื่องนี้ลงท้องไปเสีย ห้ามมิให้พูดออกไปเด็ดขาด”
หลินเมิ้งหยากวาดสายตามองพวกเขาทั้งสองที่กำลังจ้องใบหน้าของหลิงเย่ตาไม่กระพริบ
“จริงสิ เจ้ารู้เรื่องที่จวนสกุลจูถูกฆ่าแล้วหรือไม่?”
ในที่สุดหัวข้อสนทนาก็เปลี่ยนไป จั่วชิวอวี้เอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
หลินเมิ้งหยาผงกศีรษะลง อันที่จริงต้องบอกว่านางคาดการณ์เอาไว้แล้ว
หากคิดจะถลกหนังพยัคฆ์ เช่นนั้นก็ต้องเตรียมใจรับความเสี่ยงที่จะโดนพยัคฆ์ขย้ำ คาดว่าสกุลจูคงคาดไม่ถึง
“หลิงเย่ เจ้าช่วยพวกจูฉีหยุนเอาไว้ได้หรือไม่?”
หลิงเย่ที่ปิดปากสนิทตลอดเวลาจึงรีบตอบ
“ช่วยออกมาได้แล้วพ่ะย่ะค่ะ จูฉีหยุน จูเจียจิงและลูกสาวคนเล็กของจูฉีหยุนนามว่าจูเซียงเอ๋อร์ ทั้งสามถูกข้าสะกดจุดแล้วขังไว้ในตู้เก็บเสื้อผ้าเพื่อทำให้พวกเขาเห็นว่าคนในครอบครัวถูกฆ่าตายเช