หมดสิ้นความสงบสุข”
น้ำเสียงของจั่วชิวเฉินเคร่งขรึม ใบหน้าไร้ซึ่งรอยยิ้ม
หอป๋ายเฉาตกอยู่ในความโสมมมาเนิ่นนาน รากฐานมั่นคงจนไม่อาจแตะต้องได้ง่ายๆ
เมื่อสิบปีก่อนพวกเขากล้าวางยาเพื่อลอบสังหารองค์ชาย เช่นนั้นอีกสิบปีให้หลังพวกเขาจะไม่กล้าวางยาเพื่อสังหารฮ่องเต้อย่างนั้นหรือ?
“หม่อมฉันเข้าใจแล้ว พระองค์โปรดวางพระทัย”
หลินเมิ้งหยากระจ่างถึงการต่อสู้ภายในราชวงศ์ดี เพื่ออำนาจแล้วพวกเขายอมสละเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองและไม่สนใจคำว่าพี่น้อง
ตอนนี้หลินเมิ้งหยาเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วว่าเหตุใดมารดาของนางจึงเลือกที่จะจากไป
“พระองค์จะจัดการหลี่หยวนอย่างไรหรือเพคะ?”
แม้หลี่หยวนจะแสดงท่าทีเป็นปกติ แต่นางมั่นใจว่าเขามีใจคิดคดทรยศ
แต่เพราะตอนนี้เขาเป็นกำลังสนับสนุนของจั่วชิวเฉิน ดังนั้นจึงยังไม่อาจกระชากหน้ากากของเขาได้
หลินเมิ้งหยาไม่เข้าใจชายผู้นี้เลยแม้แต่น้อย แต่ถึงกระนั้นเฉินเปี่ยวเกอที่ส่งเขาไปเป็นคนสอดแนมย่อมต้องเตรียมแผนการรับมือเอาไว้แล้ว
“เขาเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งเท่านั้น เท่าที่ข้ารู้จักเขา เมื่อการแข่งขันรอบตัดสินเริ่มต้นขึ้น เขาจะต้องเป็นฝ่ายเข้าหาเจ้าและอาอวี้ก่อน เมื่อถึงเวลานั้นให้เจ้าพลิกแพลงไปตามสถานการ
