อมอารียิ่งนัก อวี้เปี่ยวเกอ ต่อให้เขาไม่ผ่านการทดสอบรอบคัดเลือก แต่เจ้าจะต้องดึงเขาเข้ามาเป็นพวกให้ได้”
จั่วชิวอวี้ส่งสายตาฉงนงงงวย ทว่าหลินเมิ้งหยากลับไม่คิดอธิบาย
หลินเมิ้งหยาหันหน้ากลับไปมองชายที่ยังคงนำสมุนไพรลงจุ่มน้ำ
จากนั้นเขาจึงนำสมุนไพรที่จุ่มน้ำหมดแล้วกลับไปยังโต๊ะของตนเอง
ตอนนี้อีกสองคนเหลือยาเพียงชนิดเดียวแล้ว
สถานการณ์เข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะจำแนกยาสมุนไพรชนิดสุดท้าย
ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับไม่เร่งร้อน เขาพลิกตัวยาไปมา
ท่ามกลางสายตาของทุกคน เขานำยาสมุนไพรสี่ชนิดไปเก็บในกล่องของตนเอง
จากนั้นชายหนุ่มที่ยุ่งมาตลอดจึงเงยหน้าขึ้น
เคาะกระดิ่งโลหะข้างกายตนเอง เขาใช้เวลาไปสามในสี่ส่วน
คนที่ทำการทดสอบสำเร็จมีเพียงไม่มาก
ท่ามกลางสายตาทุกคู่ เขายกกล่องไม้สี่กล่องขึ้นไปมอบให้ลูกศิษย์แห่งหอป๋ายเฉา
ทว่าเมื่อเดินไปถึงผู้อาวุโสทั้งห้า ยังไม่ทันที่จะวางกล่องลง เฉียนอวี้หมิงซึ่งนั่งอยู่ในลำดับที่สองกลับมีสีหน้าไม่น่ามอง
“ไม่จำเป็นต้องพิจารณาชายคนนี้ เอาไปทิ้งเสีย!”
ทุกคนตกอยู่อาการตกตะลึง ไม่เว้นหลินเมิ้งหยาและจั่วชิวอวี้
“บังอาจถามท่านผู้อาวุโสหน่อยเถิดว่าข้าน้อยเลือ
