ในใจของหลินเมิ้งหยา หลงเทียนอวี้เปรียบดั่งผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถแก้ไขปัญหาได้ทุกเรื่อง
ไม่ว่านางทำสิ่งใด ไม่ว่านางอยู่ที่ไหน หลงเทียนอวี้มักจะปรากฏตัวออกมาเสมอ
จากนั้นเขามักจะดันตัวนางไปไว้ทางด้านหลังเพื่อกำบังแดดฝนให้นาง
ทว่าเมื่อหลงเทียนอวี้ตกอยู่ในอันตราย นางกลับไม่สามารถช่วยอะไรเขาได้เลย
การให้หลิงเย่ปลอมตัวเป็นหลงเทียนอวี้เป็นวิธีการแก้ปัญหาที่สามารถใช้ได้ชั่วคราว ยิ่งไปกว่านั้นหลินเมิ้งหยายังรู้ดีว่าวิธีนี้อาจทำให้หลงเทียนอวี้เสี่ยงอันตรายมากขึ้น
ในช่วงเวลาการแข่งขัน นางอาจใช้ข้ออ้างว่าหลงเทียนอวี้ไม่สบายได้
ตอนนี้นางเข้าใจแล้วว่าเพราะเหตุใดคนเหล่านั้นจึงจับตัวหลงเทียนอวี้ไป
หน้าประตูห้อง หลิงเย่สวมใส่ชุดสีขาว คิ้วขมวดแน่นเป็นปม
มองดูใบหน้าเรียวรูปไข่ที่ดูเหมือนหลงเทียนอวี้ถึงแปดส่วน อยู่ๆ สมองของหลินเมิ้งหยาก็จุดประกาย
หงอวี้เคยเล่าว่าคนเหล่านั้นต้องการเก็บนางเอาไว้เพื่อชี้ตัวอันเล่อจวิ้นจู่ต่อหน้าผู้อาวุโสแห่งหอป๋ายเฉา
แต่แผนการกลับรั่วไหลเสียก่อน โอกาสสำเร็จจึงมีน้อยนัก
ทว่าที่นี่คือเมืองหลินเทียน คนที่สามารถยืนยันตัวตนของนางได้มีเพียงเฉินเปี่ยวเกอ อวี้เปี่ยวเกอและหลงเทียน
