อวี้!
นางเข้าใจแล้วว่าเพราะเหตุใดอีกฝ่ายจึงลักพาตัวหลงเทียนอวี้ไป
เมื่อไม่มีอ๋องอวี้ ก็ไม่มีชายาอวี้
กลับกัน หากอ๋องอวี้ยืนยันตัวตนของใคร คนผู้นั้นย่อมเป็นชายาอวี้!
ทว่าหลินเมิ้งหยาที่คิดออกแล้วกลับต้องเงียบลงเพราะความเป็นจริงในเวลานี้
ไม่ถูกต้อง ตามอุปนิสัยของหลงเทียนอวี้ อย่าว่าแต่บังคับเขาให้บอกว่านางไม่ใช่ชายาอวี้เลย
แม้เขาจะถูกจับตัวไป คาดว่าเขาคงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อหนีออกมาอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้นคนเหล่านั้นยังคิดจะจับตัวนางไปก่อน จากนั้นจึงจับตัวหลงเทียนอวี้
หากพวกเขาเป็นพวกเดียวกัน แสดงว่าเป้าหมายของพวกเขามิใช่นาง
“เย่ เจ้ามาก็ดีแล้ว ข้าขอถามเจ้าหน่อยว่าคนที่โจมตีพวกเจ้ามีสัญลักษณ์อะไรหรือไม่? อย่างเช่นสัญลักษณ์ที่เจ้าสามารถจำได้อย่างง่ายดาย อีกทั้งยังระบุตัวตนของอีกฝ่ายได้?”
มองดูสีหน้าร้อนใจของพระชายา หลิงเย่ไม่กล้าพิรี้พิไร
หวนนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาที่ยังคงจดจำได้ แต่เพราะยามนั้นมืดยิ่งนัก ยิ่งไปกว่านั้นยังเกิดเหตุการณ์วุ่นวายขึ้น เขาจึงมิอาจจำสิ่งใดได้
“ช่างเถิด พวกเราไปดูกันอีกหนหนึ่งแล้วกัน หากข้าเดาไม่ผิด คนพวกนั้นจะต้องยังไม่จัดการศพอย่างแน่นอน ข้าจะไปหาจั่วชิวอวี้และห
