้
ชุดสีแดงทับทิมมีบางส่วนกลายเป็นสีม่วง แขนขาวนวลเรียวยาว ทว่าเล็บมือกลับมีสีประหลาดไป
ดวงตาดำขลับดั่งนิลเย็นชาดุจน้ำแข็ง จิตสังหารแผ่ซ่านจนศัตรูขนลุกชัน
“จวิ้นจู่เป็นอะไรหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”
ขณะเดียวกันอวี้อันเก็บท่าทางเป็นกังวลที่แสดงออกมาแล้วเข้ามายืนข้างกายหลินเมิ้งหยา
ภายในห้องโถง อันที่จริงองครักษ์ทางฝั่งหลินเมิ้งหยามิได้มากฝีมือ แต่พวกคนสอดแนมเหล่านั้นกลับตัวสั่นงันงก
ราวกับสาวงามผู้ยืนอยู่ท่ามกลางความมืดคนนี้สามารถปลิดลมหายใจของพวกเขาได้ทุกเมื่อ
แม้แต่พวกที่กำลังพยายามต่อสู้กับเหล่าองครักษ์เองก็นึกหวาดกลัวจับใจ
พวกองครักษ์อาศัยจังหวะนี้รวบตัวพวกคนสอดแนมจนสำเร็จ
อาวุธถูกโยนออกไป คนสอดแนมทั้งแปดถูกทหารองครักษ์จ่อมีดไว้ที่คอจนไม่อาจขยับเขยื้อนได้
หลินเมิ้งหยามองพวกเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทว่าสายตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็ง
“ใครส่งพวกเจ้ามา?”
เอ่ยถามเสียงเย็น เพียงได้เห็นดวงตาสีดำดั่งนิลคู่นั้น พวกคนสอดแนมที่ถูกฝึกมาอย่างดีรู้สึกราวกับถูกสะกด
พวกเขาไม่อาจรู้เลยว่าที่จริงแล้วหลินเมิ้งหยากำลังเปิดการใช้งานฟังก์ชั่นการสะกดจิตของระบบเซินหนงอยู่
แม้จะไม่สามารถทำให้พวกเขาตกอยู่ในภาวะถูกสะกดอย่างสม
