บายนัก”
หลิวซวนจ้องจั่วชิวอวี้ สายตาเผยให้เห็นความผิดหวัง
ภายในห้องอ่านหนังสือเหลือเพียงจั่วชิวอวี้คนเดียว
มองห้องอ่านหนังสือที่ว่างเปล่า เปลวไฟที่เผากระดาษจดหมายยังคงสว่างไสว
ขณะเดียวกันหัวใจของเขาก็ยุ่งเหยิงกระสับกระส่าย
การสืบข่าวยังคงดำเนินต่อไป โชคดีที่มีคนแปลกหน้ามากมายในเมืองหลวงเก่า ดังนั้นแม้พวกเงาดำเหล่านั้นจะถูกพบแต่ก็มิถูกสงสัย
ไม่ว่าขุนนางหรือราษฎรล้วนเร่งเดินทางมายังเมืองหลวงเก่าแห่งนี้
การแข่งขันทางการแพทย์เปรียบดั่งการไล่ล่าแสวงหาอำนาจของพวกคนมีอำนาจ แต่สำหรับราษฎรแล้วมันคืองานรื่นเริงที่หาได้ยากยิ่ง
หลินเมิ้งหยานั่งอยู่ภายในจวนไท่จื่อและรับข้อมูลที่ลูกน้องส่งมาให้จำนวนนับไม่ถ้วน
วันนี้ล่วงเลยมาเป็นวันที่สอง พวกตระกูลมหาอำนาจต่างมาถึงเมืองหลวงแล้ว
แม้แต่อ๋องชิ่งแห่งเมืองอวี้หลงเองก็พาคุณชายคนนั้นมายังเมืองหลวงเก่าด้วย
แต่เขากลับมิกล้ามาหาเรื่องนาง
ล้อเล่นหรือไร การกระทำเล็กๆ ของอ๋องชิ่งถือว่าเป็นเรื่องผิดกฎหมายบ้านเมือง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงกลืนความเจ็บใจลงท้องและยังมิวายส่งของขวัญมาให้นางด้วย
มองดูกองผ้าไหม ผ้าต่วนและกล่องเครื่องประดับล้ำค่า หลินเมิ้งหยาพลิกดูเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย
