ยังเปลี่ยนแผนกะทันหัน ว่าจะไปกับพวกเขา
ทว่าเขาเลือกที่จะกลืนปัญหาเหล่านี้ลงท้องก่อน เหตุเพราะแม้แต่ฮวงซงยังมิอาจสยบเจ้าคนอวดดีคนนี้ได้
ช่างเถิด จะตามไปก็แล้วแต่เขาเถิด มีคนมากขึ้นหนึ่งคนก็แบ่งเบาภาระได้อีกหนึ่งเท่าตัว
หลังจากพักผ่อนและเตรียมการทุกอย่างที่เมืองชิงหยวนแล้ว พวกเขาจึงออกเดินทางอีกครั้ง
เมืองหลวงเก่าอยู่เบื้องหน้าแล้ว ทว่าหลินเมิ้งหยากลับรู้สึกกังวลและมักจะเหม่อลอยอยู่บ่อยครั้ง
นางไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร บางทีอาจเพราะการเดินทางคราวนี้ล้วนเริ่มต้นจากความไม่รู้กระมัง
แม้หลิวซวนจะเป็นผู้คุ้มกันด้วยตนเอง แต่นางรู้สึกได้ว่าการเดินทางไปยังเมืองหลวงเก่าในคราวนี้จะต้องไม่ราบรื่นนัก
“คิดอะไรอยู่หรือ?”
นางเงยหน้า ก่อนจะเห็นเป็นใบหน้าด้านข้างสะอาดเกลี้ยงเกลาของหลิวซวน
หลินเมิ้งหยาส่ายหน้าเบาๆ เมื่อครู่นางฟุบหน้าลงข้างหน้าต่างและเหม่อลอย
กวาดสายตามองหาหลงเทียนอวี้ แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะนางไม่เห็นแม้แต่เงาของเขา
“อ๋องอวี้กับเซิ่นจวิ้นอ๋องออกไปสำรวจเส้นทางก่อน พวกเราต้องเดินทางผ่านป่าทึบ เหตุเพราะเจ้า พวกเขาจึงระมัดระวังเป็นอย่างมาก”
น้ำ
