ยากัดฟันแน่น นางมองหลงเทียนอวี้ด้วยสายตาเป็นกังวล
ดาบเล่มนี้ยาวเหลือเกิน ซ้ำยังปักค้างใกล้หัวใจของป๋ายซ่าวมาก
เหตุเพราะที่นี่มิอาจทำการผ่าตัดได้เหมือนอย่างในยุคปัจจุบัน ดังนั้นการดึงดาบออกมาจึงมิต่างจากการทำให้ป๋ายซ่าวเจ็บปวดเจียนตายอีกหนหนึ่ง
หลงเทียนอวี้เคร่งเครียดขึ้นมาบ้างแล้ว ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งพลางจ้องมองตำแหน่งของดาบ สุดท้ายจึงพยักหน้าลงเบาๆ
หลินเมิ้งหยากังวลเป็นอย่างมาก แต่นางทำได้เพียงเชื่อใจหลงเทียนอวี้
เบี่ยงตัวหลบเพื่อหลีกทางให้กับเขา
สิ่งที่เหลืออยู่ในเวลานี้มีเพียงความเชื่อใจ
หลงเทียนอวี้สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อระงับความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมด
หยุดยืนตรงหน้าป๋ายซ่าว ก่อนจะเอื้อมมือไปจับดาบ
เขาเป็นปรมาจารย์ด้านการใช้ดาบ ก็เหมือนกับที่หลินเมิ้งหยาพูด คงมีเพียงเขาที่ทำตามคำขอร้องนี้ให้สำเร็จได้
เพ่งสมาธิรวบรวมพลัง เขามิอาจลังเลหรือปล่อยมือให้สั่นได้
สายตาจ้องมองการขยับแขนที่ว่องไวของหลงเทียนอวี้ จากนั้นดาบที่เกือบจะคร่าชีวิตของป๋ายซ่าวก็ถูกดึงออกมา
หลินเมิ้งหยารู้สึกราวกับว่าหัวใจของนางเกือบจะหลุดออกมาทางลำคอ นางรีบตรวจอาการของป๋ายซ่าว
เหตุเพราะดาบค่อนข้างเรียบ อีกทั้งห
