วนอีเป็นเพียงพันธมิตรชั่วคราวเท่านั้น แน่นอนว่านางไม่มีวันเชื่อใจเขา
เหตุที่เขาสงบเสงี่ยมเช่นนี้ก็เพราะมีหลงเทียนอวี้และจั่วชิวอวี้คอยควบคุม
แต่เกรงว่าหากเขาลืมความเจ็บปวดที่ได้รับแล้วหันมาแว้งกัด เช่นนั้นนางคงแย่อย่างแน่นอน
ถึงอย่างไรตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำ เช่นนั้นฉุดเขาลงน้ำย่อมดีกว่า
“คุณชายลำบากแล้ว มาเถิด พวกเรามาคุยธุระกัน”
จั่วหยวนอีไม่กล้าพลาดช่วงเวลานี้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เขารีบเดินตามแม่นางตรงหน้าออกไปจากห้องข้างเรือน
ภายในห้องโถงที่ถูกเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว พวกเขาทั้งสี่นั่งลงบนโต๊ะอีกครั้ง
ชาปี้หลัวชุนวางอยู่บนโต๊ะแล้ว ในที่สุดจมูกที่ได้กลิ่นคาวเลือดและยาสมุนไพรมาตลอดครึ่งวันก็ได้สูดอากาศบริสุทธิ์เสียที
ชุดที่สวมใส่ในตอนเช้าเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของป๋ายซ่าว
จั่วหยวนอีสั่งให้คนนำชุดและรองเท้ามาเปลี่ยนให้นางใหม่แล้ว ชุดใหม่ที่นางสวมใส่ยิ่งขับให้นางงามสง่ามากขึ้น
ทว่าสายตาของจั่วหยวนอีมิกล้าจ้องมองอย่างเสียมารยาทอีกต่อไป
“ยาที่คุณชายนำมาไม่เลวเลย ข้าพึงพอใจยิ่งนัก”
หลินเมิ้งหยาเงยหน้าสบตาจั่วหยวนอี
เมื่อเห็นว่าตนเองมีความดีความชอบจึงรู้สึกดีใจขึ้นมา คิ้วของเขาเลิกสูงขึ้น ทว่าประโ
