ยรองเรียบร้อยแล้วก็เดินเข้ามาภายในห้องโถง
เมื่อหลินเมิ้งหยาเห็นว่าทุกคนมาพร้อมหน้าแล้ว นางจึงไม่คิดรั้งจั่วหยวนอีเอาไว้อีกต่อไป
“หากปล่อยเอาไว้นานแขนของเจ้าก็อาจจะพิการได้ เอาแบบนี้แล้วกัน เจ้ากับอ๋องอวี้ช่วยกันออกไปซื้อยามารักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าก่อนเถิด”
แม้หลงเทียนอวี้จะไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นใบหน้าดีอกดีใจราวกับเก็บทองได้ของจั่วหยวนอี เขาก็รู้ได้ทันทีว่าหลินเมิ้งหยาทำให้จั่วหยวนอีตกหลุมพรางสำเร็จ จแล้ว
เหตุที่ส่งเขาไปกับจั่วหยวนอี นั่นคงเพราะต้องการให้เขาจับตามองชายคนนี้เอาไว้อย่างแน่นอน
ปรายตามองเจ้าคนไร้ประโยชน์ด้วยสายตาเย็นชาเพื่อเป็นการเตือน
แน่นอนว่าจั่วหยวนอีย่อมให้ความสำคัญกับแขนขวาของตนเอง แม้จะยังคงหวาดกลัวอยู่มาก แต่ถึงกระนั้นก็ยังส่งสายตาวิงวอนขอให้หลินเมิ้งหยารักษาอาการของตนเองโดยเร็ว
หลินเมิ้งหยามิใช่คนโง่ นางหาพู่กันและกระดาษมาขีดเขียนรายชื่อตัวยาทั้งหมด
ส่วนใหญ่ล้วนเป็นยาที่จำเป็นในการรักษาอาการบาดเจ็บของป๋ายซ่าว แต่แน่นอนว่าสามารถใช้รักษาอาการบาดเจ็บของจั่วหยวนอีได้เช่นเดียวกัน
อันที่จ
