ดินาล้วนมองผู้หญิงเป็นเพียงสิ่งของหรือของเล่น
แต่สุดท้ายแล้วย่อมมีวันที่พวกเขาต้องถึงคราวพินาศเพราะสตรี
“คุณชายรอง ตอนนี้ข้าบอกสิ่งที่ท่านต้องการไปหมดแล้ว หวังว่าท่านจะทำตามสัญญาแล้วปล่อยพวกเราไป ข้ารับรองว่าข้าจะไม่มีวันปรากฏตัวให้ท่านเห็นอีก”
คุณชายรองมองพวกนางทั้งสอง แต่ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร
หัวใจของหลินเมิ้งหยาเต้นตึกตักดั่งกลอง
หวังว่าพวกเขาจะสังเกตเห็นความผิดปกติแล้วรีบมาช่วยพวกนาง
“ปล่อยพวกเจ้าไป? ข้าบอกแล้วหรือว่าจะปล่อยพวกเจ้าไปทั้งคู่? ในเมื่อพวกเจ้ามาที่นี่แล้ว เช่นนั้นก็ทิ้งเอาไว้ที่นี่สักคนเถิด”
ป๋ายซ่าวรีบดันตัวหลินเมิ้งหยาออก ก่อนจะเอ่ยอย่างกล้าหาญ
“ข้า…ข้าจะอยู่ที่นี่เอง ท่านปล่อยนางไปเถิด ข้าจะทำทุกอย่างที่ท่านสั่ง”
หลินเมิ้งหยารู้อยู่แล้วว่าป๋ายซ่าวจะต้องยอมเสียสละตัวเองเพื่อนาง แต่นางรู้สึกได้ว่าชายตรงหน้ามิใช่คนดี
“พวกเจ้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งยิ่งนัก ไม่ง่ายเลยที่จะพบพวกผู้หญิงที่ยอมสละชีวิตเพื่อช่วยมิตรสหาย ดี ข้าจะทำตามความต้องการของพวกเจ้า”
หัวใจของหลินเมิ้งหยาร้องตะโกนว่าแย่แล้ว แต่ป๋ายซ่าวกลับรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง
ทว่าทันทีที่มุมปากของป๋ายซ่าวกระตุกยิ้มขึ้น
