จะพยายามร้องขอชีวิตอยู่นาน ทว่าไม่มีคำให้การที่เป็นประโยชน์เลยแม้แต่น้อย
แม้หลินเมิ้งหยาขู่ว่าจะถอดกระดูกแขนอีกข้างของเขา เขาก็ทำเพียงมองแต่มิเอ่ยอันใด
ดูเหมือนเขาจะไม่รู้จริงๆ
หลินเมิ้งหยาไตร่ตรองดูอีกครั้ง เขาคงเป็นเพียงคนไร้ประโยชน์ หากนางเป็นอ๋องชิ่ง เช่นนั้นคงไม่มีทางเผยความลับให้จั่วหยวนอีรับรู้
แต่ทุกการกระทำของอ๋องชิ่งล้วนมุ่งร้ายต่อเฉินเปี่ยวเกอ เช่นนั้นจะมิให้นางกังวลได้อย่างไร
ขณะที่นางกำลังไตร่ตรองอยู่นั้น ทางด้านนอกพลันเกิดเสียงการเคลื่อนไหวขึ้น
สัญชาตญาณของนางร้องเตือน จั่วชิวอวี้รีบลงมือทำให้จั่วหยวนอีสลบลงไป
“คุณชาย คุณชายรองเอ่ยว่ามีเรื่องด่วนจึงมาขอเข้าพบขอรับ ไม่รู้ว่าท่านสะดวกหรือไม่?”
หลินเมิ้งหยาคาดไม่ถึงเลยว่าน้องชายของจั่วหยวนอีจะมาเยี่ยมเยียนกะทันหันเช่นนี้
ปรายตามองจั่วหยวนอีที่สลบไสลมิได้สติ หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ก่อนจะออกจากห้องโถง
“คุณชายกำลังยุ่งจึงไม่มีเวลาพบแขก บอกให้เขากลับไปก่อนเถิด หากคุณชายว่างจะไปหาเขาด้วยตนเอง”
หลินเมิ้งหยาแง้มประตูห้องโถงเพียงเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าคนที่มาตอบคือหญิงงามที่คุณชายเพิ่งพาเข้ามา มุมปากของเขาจึงหยักยกอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะถอ
