ง่ายกว่าที่คิด คนหนึ่งเป็นคุณชายเจ้าสำราญมิเอาอ่าว ส่วนอีกคนฉลาดเฉลียวมีความสามารถ หากพวกเขามีความสัมพันธ์อันดีต่อกันคงเป็นเรื่องแปลก
“ข้าจะไปรับรองคุณชายรองผู้นั้นด้วยตัวเองสักหน่อย พวกเจ้าวางใจ ข้าจะพูดให้เขาเชื่อจนได้ ขอเพียงพวกเจ้าควบคุมจั่วหยวนอีได้ ข้าจะถอนตัวออกมาทันที”
หากพี่น้องสองคนนี้มีความขัดแย้งกันจริงแล้วล่ะก็ เช่นนั้นนางจะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้
แม้จะไม่มีความขัดแย้งต่อกัน แต่ก็ใช่ว่านางจะทำให้พวกเขาขัดแย้งกันไม่ได้นี่
ถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นคนของอ๋องชิ่ง งูกับหนูอยู่รูเดียวกัน เช่นนั้นจะเป็นคนดีได้อย่างไร?
หลงเทียนอวี้รู้สึกกังวลใจอยู่หลายส่วน แต่เพราะหลินเมิ้งหยายังคงยืนยันคำเดิม ซ้ำตอนนี้พวกเขายังไม่มีหนทางอื่น
ทำได้เพียงปล่อยหลินเมิ้งหยาให้ไปเผชิญหน้ากับอันตราย แต่ถึงกระนั้นก็ตกลงกันเอาไว้ว่าหากนางยังไม่กลับมาภายในระยะเวลาจิบชาถ้วยหนึ่ง เช่นนั้นหลงเทียนอวี้จะไปหานางทันที
กำชับอีกสองสามคำ หลินเมิ้งหยาจึงจัดเสื้อผ้าแล้วพาป๋ายซ่าวออกไป
เพียงเดินออกจากประตูห้องโถง พวกคนรับใช้พลันกรูเข้ามารับใช้
ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นว่าคนที่เดินออกมามีเพียงหญิงสาวทั้งสอง แต่กลับไร้เงาของคุณชายใหญ่
