รา
แต่หลินเมิ้งหยากลับไม่รู้สึกตื่นตาตื่นใจแต่อย่างใด ความรู้สึกค่อนไปทางเบื่อหน่ายเสียมากกว่า แม้ว่าจั่วหยวนอีจะพยายามคุยโวโอ้อวดมากเพียงใดก็ตาม
หลงเทียนอวี้และจั่วชิวอวี้กำหมัดแน่น ท่าทางประหนึ่งพร้อมที่จะตวัดดาบบั่นคอคนได้ตลอดเวลา
หลินเมิ้งหยาสบโอกาสส่งสายตาเป็นสัญญาณให้หลงเทียนอวี้
ทั้งสามเข้าใจความหมายที่แต่ละฝ่ายต้องการจะสื่อ จั่วหยวนอีไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองกำลังจะกลายเป็นลูกไก่ในกำมือของพวกเขาทั้งสาม
หลังจากเดินเยี่ยมชมจวนเสร็จเรียบร้อย จั่วหยวนอีก็พาพวกเขาไปกินข้าวที่โถงบุปฝา
อาหารเลิศรส พร้อมสรรพทั้งหมูเห็ดเป็ดไก่ แม้แต่เป๋าฮื้อเองก็ไม่ขาด
กระทั่งสุรายังมีรสชาติเยี่ยมยอด กลิ่นหอมชวนเมามายสมเป็นสุราชั้นหนึ่ง
แต่คนกลับมิใช่คนดี เมื่อต้องปั้นหน้าปั้นตาให้กับผู้ชายมักมากตรงหน้า ยังไม่ทันจะกินข้าวหลินเมิ้งหยาก็รู้สึกอิ่มเสียก่อนแล้ว
จั่วหยวนอีนั่งที่ตำแหน่งประธาน ทางซ้ายมือคือหลินเมิ้งหยาและป๋ายซ่าว ส่วนหลงเทียนอวี้และจั่วชิวอวี้ถูกเขาจัดให้นั่งอยู่ถัดไป
รอบบริเวณล้วนมีคนของเขายืนคอยท่า หากเขาออกคำสั่งเมื่อไร เช่นนั้นพวกลูกน้องก็พร้อมกรูกันเข้ามาจับตัวชายทั้งสองออกไปทันที
จิบเหล้าใน
