นี้ เจ้าไม่กลัวว่านางจะมาเอาเรื่องกับเจ้าหรือ?”
หลังจากแสดงละครอยู่ครู่หนึ่งแล้ว หลินเมิ้งหยาไม่อยากแสดงละครต่อ
ดังนั้นนางจึงแสร้งทำเป็นหลงเชื่อซู่เหมย เพื่อเก็บนางเอาไว้ใช้ประโยชน์
“ฉะนั้นหม่อมฉันจึงอยากขอร้องพระชายา ได้โปรดให้หม่อมฉันติดตามพระองค์ไปด้วยเถิดเพคะ หม่อมฉันไม่รู้ว่าพี่สาวไปพึ่งบารมีของใคร หากนางหวังเอาชีวิตของหม่อมฉันตอนที่พระองค์ไม่ อยู่ เช่นนั้นพระองค์คงไม่มีใครคอยเป็นพยานให้แล้ว”
ผู้หญิงคนนี้ฝึกซ้อมการแสดงมาอย่างดีเลยสินะ
หลินเมิ้งหยาปรายตามองนาง ก่อนจะสั่งป๋ายซ่าว
“พานางไปเปลี่ยนชุดเหมือนกันกับเจ้า การเดินทางในคราวนี้ไม่เหมือนอยู่ที่บ้าน ฉะนั้นต้องระมัดระวังให้มาก เจ้าจงให้ซู่เหมยเข้าไปนั่งรถม้ารวมกับคนติดตามของพวกเรา”
หลินเมิ้งหยาสั่งเสร็จก็เดินออกจากประตูหลังในทันที
สายตาอาฆาตจับจ้องมองตามหลังหลินเมิ้งหยา นางไม่รู้ตัวเลยว่าหลินเมิ้งหยาเดาแผนการทุกอย่างออกแล้ว
เดินทางออกจากจวนเซิ่นจวิ้นอ๋อง เหตุเพราะที่นี่เป็นจวนใหญ่ ดังนั้นจึงมีรถม้าเข้าออกมากมาย
รถม้าของพวกนางจึงมิได้ดึงดูดสายตาของค
