เกลียดการถูกหลอกมากหรือ?”
หัวใจสั่นไหว ความลับที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้ในใจเอ่อล้นออกมาอีกครั้ง
เขามองเห็นความคิดของหลินเมิ้งหยาที่มีต่อตนเองอย่างชัดเจน
ตอนนั้นป๋ายซูหลอกลวงนาง แต่ต่อมาการกระทำหลายๆ อย่างก็สามารถทำให้นางให้อภัยได้ แต่ทว่าหลินเมิ้งหยากลับเลือกที่จะตัดความสัมพันธ์ทันที
ทว่าเขา….
ความรู้สึกผิดถาโถมอยู่เต็มหัวใจ
“เพคะ หากเป็นคนอื่นคงไม่กระไร แต่ถ้าหากเป็นคนที่หม่อมฉันใส่ใจ เรื่องเดียวที่หม่อมฉันไม่มีวันให้อภัยคือการหลอกลวง”
ดวงตาของหลินเมิ้งหยาเปล่งประกาย แม้จะรู้สึกผิดอยู่หลายส่วนก็ตาม
ตัวตนของนางเปรียบดั่งความลับที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตแล้ว แต่ถึงกระนั้นนางก็มิอาจเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังได้
ทั้งสองจึงตกอยู่ในห้วงภวังค์ของตนเอง บรรยากาศชวนอึดอัดเล็กน้อย
จนกระทั่งป๋ายซ่าวเข้ามาประคองหลินเมิ้งหยานอน หลงเทียนอวี้ที่นอนอยู่บนพื้นตลอดเวลามิอาจข่มตาหลับได้
เส้นกั้นบางๆ ถูกวาดขึ้นเพราะความลับที่มิอาจเปิดเผยได้ในหัวใจของคนทั้งคู่
ครุ่นคิดซ้ำไปซ้ำมา แต่ความกังวลกลับยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ทันทีที่ฟ้าสว่าง ป๋ายซ่าวเดินด้วยฝีเท้าแผ่วเบาเข้ามาปลุกเจ้านายเพื่อออกเดินทาง
แต่คิดไม่ถึงเลยว่าภายในห้องจะมิปรากฏเงาขอ
