เอาไว้ไม่น้อย หากท่านลุงของนางมีความต้องการอะไร เช่นนั้นให้พวกเขามาหาพ่อบ้านของจวนเซิ่นจวิ้นอ๋องเถิด”
ป๋ายซ่าวแต่งตัวให้นางเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงวิ่งออกไปบอกตามคำสั่ง
มองกระจก ใบหน้าอ่อนล้าอยู่หลายส่วน หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าช่วงนี้หัวใจของนางค่อนข้างหนักอึ้ง
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา หากวันหนึ่งนางสามารถบอกความลับของตนได้ เช่นนั้นนางจะไม่มีวันปิดบังหลงเทียนอวี้
อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่ได้
ไม่นานป๋ายซ่าวก็กลับมารายงานว่าเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้ว
ท่านอ๋องและเซิ่นจวิ้นอ๋องล้วนขี่ม้าล่วงหน้าไปแล้ว
ฮ่องเต้แอบเดินทางไปยังกองทหารหลวงคุ้มกันประตูทางทิศเหนือเพื่อส่งองครักษ์คนสนิทส่วนพระองค์เข้าไปแฝงตัวอยู่ภายใน
เขาต้องการทำให้มั่นใจว่าพวกหลินเมิ้งหยาจะผ่านประตูเมืองออกไปอย่างปลอดภัย
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับพบปัญหาเล็กน้อย
“หลบไป”
ทันทีที่เดินออกจากเรือนกลางจวน นางพลันบังเอิญได้พบกับซู่เหมย
หลินเมิ้งหยาไม่มีอารมณ์โต้เถียงกับนาง เหตุเพราะนางเดาเอาไว้อยู่แล้วว่าปีศาจตนนี้จะต้องรบเร้าขอไปด้วยกัน
“พระชายาจะเสด็จไปไหนหรือเพคะ? พี่ป๋ายซ่าวเองก็ไปด้วย แล้วยังแต่งตัวอย่างเป็นทางการเสียอีก คาดว่าจะออกไปเที่ยวใช่หรือไม่
