ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาลากตัวชายคนนั้นออกไป
ส่วนเอาไปทำอะไรนั้น หลินเมิ้งหยาไม่อยากสนใจ
มองดวงตาตื่นตะลึงระคนยินดีของหงอวี้ หลินเมิ้งหยาผงกศีรษะลงน้อยๆ จากนั้นจึงเข้าไปข้างในห้อง
“เหตุการณ์กำลังคับขัน พวกเรามาคุยกันสั้นๆ เถิด ข้ามาช่วยเจ้าออกไป เจ้าอย่าเพิ่งตื่นตระหนกไป ข้าหลอกใช้เจ้าเพื่อดึงดูดผู้บงการอยู่เบื้องหลังออกมา หากเจ้าคิดจะไปตอนนี้ เช่นนั้ นข้าจะพาเจ้าออกไปด้วยกัน”
หลินเมิ้งหยาส่งเสียงราบเรียบ
นางมิอาจปฏิเสธเรื่องที่ตนเองหลอกใช้ประโยชน์จากหงอวี้ได้
หลินเมิ้งหยาไม่รู้เลยว่าขณะนี้ในใจของหงอวี้กำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงแทบพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน
หรืออาจพูดได้ว่าความตรงไปตรงมาของหลินเมิ้งหยาทำให้หงอวี้รู้ว่านางเป็นคนจริงใจและน่ายกย่องมากเพียงใด
“ท่านกำลังรับสั่งว่าน้องสาวของข้าเป็นคนส่งคนพวกนี้มาใช่หรือไม่?”
หงอวี้จับประเด็นในคำพูดของหลินเมิ้งหยาได้แล้ว อันที่จริงนางเองก็พอจะมองออก
แต่นางเพียรพยายามหลอกตัวเอง
บัดนี้ความจริงหลุดออกจากปากหลินเมิ้งหยาแล้ว นางคงมิอาจหลีกหนีความจริงได้อีกต่อไป
น่าแปลกที่นางไม่รู้สึกเจ็บปวด แต่กลับสบายใจ
“อืม ข้าส่งค
