ลุกขึ้น? หลินเมิ้งหยาอดที่จะชื่นชมซู่เหมยไม่ได้ เหตุเพราะเรื่องเมื่อคืนถือเป็นบทเรียนหนึ่งที่มอบให้นาง
ยิ่งไปกว่านั้นนางยังแสดงฉากพลอดรักต่อหน้าซู่เหมยอีกด้วย หากวันนี้นางยังเติมเชื้อเพลิงลงกองไฟแล้วล่ะก็ คาดว่าซู่เหมยคงไม่มีความอดทนมากขนาดนั้น
นางกวักมือเรียกป๋ายซ่าว ก่อนจะกำชับอีกสองสามคำ ป๋ายซ่าวที่ได้ฟังหัวเราะคิกคักแต่ไม่พูดอะไร จากนั้นจึงขอตัวออกไป
“เปี่ยวเม่ยเอ๋ย เจ้าคิดจะทำสิ่งใดอีกเล่า? ซู่เหมยคนนั้นเป็นเพียงคนธรรมดา เกรงว่านางจะทนการทรมานของเจ้าไม่ไหวหรอก”
จั่วชิวอวี้เป็นคนที่ยืนพูดได้โดยที่ไม่ปวดเอว เขาเคยเห็นวิธีการที่หลินเมิ้งหยาใช้มาก่อน เกรงว่าซู่เหมยคงหมดหนทางปีนขึ้นสวรรค์หรือกระโดดลงนรกแล้ว
“ข้ามิได้คิดฆ่าแกงนางเสียหน่อย เมื่อวานนางทรมานมากพอแล้ว แต่ก่อนพวกเราจะไป เช่นนั้นพวกเราต้องล้วงความลับเกี่ยวกับแผนการของนางออกมาให้หมดเสียก่อน”
หลินเมิ้งหยามิกังวลใจเลยแม้แต่น้อย หากคนผิดคือหงอวี้ บางทีนางอาจนึกสงสารอยู่บ้าง แต่แม้ซู่เหมยคนนี้จะดูฉลาดเฉลียว ทว่าจริงๆ แล้วนางมิต่างอันใดจากกระเป๋าหอบฟาง [1]
หากพ่ายแพ้ซ้ำๆ ร่ำไป คาดว่าซู่เหมยคงไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะตอบโต้
แต่ถ้าหากนาง
