งเทียนอวี้มักสอนนางเล่นอย่างใจเย็น ซ้ำยังยอมอ่อนข้อให้นางชนะมากถึงแปดในสิบครั้ง
ขณะที่กำลังขาดคนเล่นด้วย จั่วชิวอวี้ก็ขันอาสามาเป็นเพื่อนเล่นด้วย
“ตกลงพวกเจ้าสองคนคิดจะทำอะไรกันแน่?”
แม้จั่วชิวอวี้จะมองออกว่าพวกเขากำลังแสดงละคร แต่เขาไม่รู้ว่าตกลงแล้วทุกคนทำไปเพื่ออะไรกันแน่
“ไม่มีอะไรหรอก เพียงแค่อยากรู้ว่าในมือซู่เหมยเก็บซ่อนสิ่งใดเอาไว้เท่านั้น วางใจเถิด พวกเขารู้บุกรู้ถอย ไม่ทางลงมือกันอย่างแน่นอน”
เพียงวางหมากลงไปหนึ่งตัว หมากสีขาวรอบๆ ก็ตกเป็นของนาง
หลินเมิ้งหยาเพิ่งพบว่าหมากเหล่านี้มิต่างอันใดจากการวางแผนสู้รบ เหตุเพราะจะต้องมองความคิดของฝ่ายตรงข้ามให้ออก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจะวางหมากอย่างไรให้อีกฝ่ายติดกับ
ขอเพียงกุมกระดานหมากเอาไว้ได้ เท่านี้ชัยชนะก็จะตกเป็นของนาง
การวางหมากเปรียบดั่งชีวิตคน ทั้งหมากจริง หมากปลอม ล้วนเป็นหมากที่ผู้เชี่ยวชาญวางเพื่อให้อีกฝ่ายติดกับทั้งสิ้น
“เหตุใดเจ้าจึงมั่นใจนักว่าซู่เหมยกำไพ่ตายบางอย่างเอาไว้ในมือ?”
เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว จั่วชิวอวี้เริ่มร้อนใจว่าของในเงื้อมมือซู่เหมยจะทำให้หลินเมิ้งหยาเดือดร้อน
มิเช่นนั้นตอนอยู่ในตำบลซื่อฟาง ซู่เหมยคง
