เกรงใจ
จั่วชิวเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ความปลื้มปีติฉายชัดในแววตาของเขา
สมแล้วที่เป็นหลินเมิ้งหยา ฉลาดเฉลียวมีไหวพริบยิ่งนัก
หากมิใช่เพราะอายุของนางยังน้อยและมีประสบการณ์ยังไม่มาก เกรงว่าป่านนี้ทั้งเขาและจั่วชิวอวี้คงกลายเป็นลูกไก ก่ในกำมือของนางไปแล้ว
แต่ถึงกระนั้นการเติบโตแบบก้าวกระโดดของหลินเมิ้งหยาเริ่มเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของนางในใจเขา
เดิมทีเขามองนางเป็นเพียงน้องสาวผู้น่ารักน่าเอ็นดู ทว่าต่อจากนี้ไปนางจะกลายเป็นสหายที่สามารถพึ่งพาอาศัยได้
“อืม ใช่แล้ว ไม่ว่าลูกศิษย์หรือผู้ครอบครองตำราชิงเจิงผู่ล้วนเป็นวิธีหนึ่งในการรับช่วงต่อตำแหน่งผู้อาวุโสที่ เกิดขึ้นในวันที่ท่านผู้อาวุโสคนก่อนจากไปอย่างกะทันหัน แต่สถานการณ์ในปัจจุบันเปลี่ยนไปแล้ว การได้รับการยอมรั บจากทุกคนย่อมเป็นสิ่งที่สามารถตัดสินผู้ขึ้นครองตำแหน่งนี้ได้ ดังนั้นจึงมีการจัดการแข่งขันแสดงทักษะทางการแพท ทย์ขึ้น สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก การแข่งขันครั้งล่าสุดจัดขึ้นเมื่อห้าสิบปีก่อน ได้ยินมาว่าหัวข้อใน การแข่งขันคราวนี้คือ…วิชาแพทย์พิษ!”
หลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้สบตากัน หากเป็นหัวข้ออื่นนางคงทำได้เพียงนั่งมอง
มุมปากหยักยกขึ้น ส่งยิ้มน
