้อยๆ ให้จั่วชิวเฉิน
“อาอวี้เล่าว่าเจ้าเก่งเรื่องวิชาแพทย์พิษที่สุด แต่น่าเสียดายที่เจ้ามิใช่คนของหอป๋ายเฉา ดังนั้นจึงมิอาจเข้าร่ วมการแข่งขันได้”
สิ่งนี้ทำให้จั่วชิวเฉินรู้สึกเสียดายเป็นอย่างยิ่ง ตอนแรกเขาต้องการตามหาตัวลูกสาวของท่านป้าเพราะต้องการให้มี คนของตนแฝงตัวอยู่ในหอป๋ายเฉา
น่าเสียดาย ฐานะของหลินเมิ้งหยาค่อนข้างพิเศษ ดังนั้นเส้นทางเดินจึงแตกต่างกัน
หอป๋ายเฉาขึ้นชื่อเรื่องความร่วมมือกันระหว่างแคว้นมากที่สุด หากสามารถควบคุมหอป๋ายเฉาได้ ไม่เพียงจะได้รับความ ไว้ใจจากราษฎร เขายังสามารถควบคุมอำนาจของพวกขุนนางในราชสำนักได้อีกด้วย
น่าเสียดาย น่าเสียดายเหลือเกิน
แม้จะได้ยินว่าไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้ ทว่าหลินเมิ้งหยากลับไม่รู้สึกขุ่นข้องหมองใจ
นางมีอุปนิสัยพิเศษกว่าคนทั่วไป ต่อให้มีจั่วชิวเฉินและจั่วชิวอวี้คอยผลักดัน แต่หากข้อมูลของนางทั้งหมดถูกเ เปิดเผย เกรงว่าแม้จั่วชิวเฉินจะใช้อำนาจของเขาเข้าช่วย คาดว่าคนของหอป๋ายเฉาไม่มีทางเห็นด้วยอย่างแน่นอน
หากทำได้ไม่ดี ซ้ำยังสั่งให้ภิกษุเห็นพ้องต้องกันคงมิใช่เรื่องน่าสรรเสริญนัก
“หม่อมฉันมิได้อยากเข้าร่วมการแข่งขัน หอป๋ายเฉาจะต้องมีคนของท่านอย่างแน่นอน หม่อม